டைஸ் ஐரே – இது ஒரு ‘கிளாசிக்’ பயங்கரம்!
மலையாள சினிமாவில் ஹாரர் ஜானரை (Horror Genre) அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்பவர் இயக்குனர் ராகுல் சதாசிவன் என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல. ‘பூதக்காலம்’ மூலம் மனரீதியான பயத்தையும், ‘பிரமயுகம்’ மூலம் மர்மமான பயத்தையும் காட்டியவர், இம்முறை ‘டைஸ் ஐரே’ (Dies Iraé – கோபத்தின் நாள்) மூலம் நம்மை உலுக்கியெடுக்க வந்திருக்கிறார். இது வழக்கமான “பேய் வந்து பழிவாங்கும்” கதைதான் என்றாலும், அதைச் சொல்லியிருக்கும் விதமும், உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் சூழலும் இப்படத்தைத் தனித்து நிற்க வைக்கிறது.
விபரீதமான நினைவுப்பொருள் (The Storyline)
கதைக்களம் கேரளா. ரோகன் (பிரணவ் மோகன்லால்), வசதியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் (Architect). வெளிநாட்டில் படித்துவிட்டு, தனியாக ஒரு பெரிய வீட்டில் ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்கிறார். ஒரு நாள், தனது பள்ளித் தோழியான கனி தற்கொலை செய்துகொண்ட செய்தியை அறிகிறார். அவளுக்கு அஞ்சலி செலுத்தச் செல்லும் ரோகன், அவள் அறையிலிருந்து ஒரு சிவப்பு ஹேர் கிளிப்பை (Hair Clip) அவளது நினைவாக எடுத்து வருகிறான்.
அந்த ஒரு சின்னப் பொருள்தான் அவனது வாழ்க்கையையே புரட்டிப் போடுகிறது. அந்த கிளிப்பை வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்ததிலிருந்து, ரோகனைச் சுற்றி அமானுஷ்யமான விஷயங்கள் நடக்கத் தொடங்குகின்றன. முதலில் இது கனியின் ஆவிதான் என்று நினைக்கும் ரோகன், மந்திரவாதி பரம்பரையைச் சேர்ந்த மதுவின் (கிபின் கோபிநாத்) உதவியை நாடுகிறான். ஆனால், போகப் போகத் தான் தெரிகிறது, அங்கே இருப்பது கனி அல்ல, அவளை விடக் கொடூரமான, பழிவாங்கும் வெறி கொண்ட வேறொரு ஆன்மா என்று. அந்த ஆவி யார்? ரோகனை ஏன் குறிவைக்கிறது? இதிலிருந்து அவன் தப்பித்தானா? என்பதுதான் மீதிக்கதை.
பயத்தின் புதிய பரிமாணம் (Atmospheric Horror)
வழக்கமாகத் திடீரெனத் திரையில் பேய் வந்து கத்தும் “ஜம்ப் ஸ்கேர்” (Jump Scare) காட்சிகளை வைத்துத்தான் இயக்குனர்கள் பயமுறுத்துவார்கள். ஆனால், ராகுல் சதாசிவன் அதைச் செய்யவில்லை. மாறாக, படம் பார்ப்பவர்களுக்கு ஒருவிதமான மூச்சுத்திணறலை ஏற்படுத்துகிறார்.
ரோகனின் பெரிய வீடு, அங்கே இருக்கும் நிசப்தம், திடீரெனக் கேட்கும் ‘ஜல்… ஜல்…’ என்ற கொலுசுச் சத்தம், யாரும் இல்லாத அறையில் தலைமுடி கோதப்படும் உணர்வு – இவைதான் இப்படத்தின் உண்மையான வில்லன்கள். அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லும் விஷயங்களைக் கூடப் பயங்கரமானதாக மாற்றிக் காட்டியதில் இயக்குனரின் புத்திசாலித்தனம் தெரிகிறது. முதல் பாதியில் கதை மெதுவாக நகர்ந்தாலும், அது நமக்குள் பயத்தை விதைப்பதற்காகவே அப்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
தொழில்நுட்பத் தரம் (Technical Brilliance)
இந்தப் படத்தின் உண்மையான கதாநாயகன் யார் என்று கேட்டால், அது ஒலி வடிவமைப்பு (Sound Design) தான். இசையமைப்பாளர் கிறிஸ்டோ சேவியர் பின்னணி இசையில் மிரட்டியிருக்கிறார். திரையரங்கில் கண்களை மூடிக்கொண்டு கேட்டால் கூட, நம் அருகில் யாரோ நடமாடுவது போன்ற உணர்வை ஒலி வடிவமைப்பு தருகிறது.
அதேபோல் ஒளிப்பதிவாளர் ஷெனாத் ஜலால், இருளையும் ஒளியையும் வைத்து விளையாடியிருக்கிறார். இடைவேளைக்கு முன்பு வரும் அந்த நிழல் விளையாட்டுக் காட்சி (Shadow play sequence), சமீபத்திய தமிழ்/மலையாள படங்களில் வந்த மிகச்சிறந்த ஹாரர் காட்சிகளில் ஒன்று. ரோகன் எவ்வளவு பெரிய பணக்காரனாக இருந்தாலும், அமானுஷ்யத்தின் முன் அவன் எவ்வளவு சிறியவன் என்பதை கேமரா கோணங்கள் அழகாகக் கடத்துகின்றன.
நடிப்பில் முதிர்ச்சி (Performances)
“இருபத்தியொன்னாம் நூற்றாண்டு”, “ஹிருதயம்” போன்ற படங்களில் பார்த்த பிரணவ் மோகன்லால் இதில் இல்லை. ரோகன் கதாபாத்திரத்தில் மிகவும் முதிர்ச்சியான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். அதிகம் வசனங்கள் இல்லை. பயம், குழப்பம், இயலாமை என அனைத்தையும் தன் கண்களிலேயே காட்டுகிறார். குறிப்பாக, தனியாக இருக்கும் காட்சிகளில் அவர் வெளிப்படுத்தும் பயம் நமக்குள்ளும் கடத்தப்படுகிறது.
துணை நடிகர்களாக வரும் கிபின் கோபிநாத் மற்றும் எல்சம்மாவாக வரும் ஜெயா குருப் ஆகியோரும் மிகச்சிறப்பான பங்களிப்பை அளித்துள்ளனர். கிளைமாக்ஸில் எல்சம்மாவின் நடிப்பு கனகச்சிதம்.
நிறைகளும் குறைகளும்
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் உருவாக்கம் (Making) மற்றும் டெக்னிக்கல் அம்சங்கள். கிளைமாக்ஸில் வரும் அந்த சடங்கு காட்சிகள் (Ritual scenes) மற்றும் நெருப்பு காட்சிகள் படு தத்ரூபம். ஆனால், படத்தின் வேகம் சிலருக்குச் சோதனையாக அமையலாம். இது ஒரு ‘ஸ்லோ பர்ன்’ (Slow burn) வகைப்படம் என்பதால், விறுவிறுப்பான வேகத்தை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு முதல் பாதி சற்றே சோர்வைத் தரலாம். மேலும், கனியின் தற்கொலைக்கான காரணம் மற்றும் சில கேள்விகளுக்குப் படம் தெளிவான விடை தராமல், பார்வையாளர்களின் ஊகத்திற்கே விட்டுவிடுகிறது.
மொத்தத்தில், ‘டைஸ் ஐரே’ ஒரு சாதாரண பேய் படம் அல்ல. இது ஒரு அனுபவம். ரத்தம் தெறிக்கும் காட்சிகளை விட, மனரீதியாகப் பயத்தை உணரும் ரசிகர்களுக்கு இது ஒரு விருந்து. ராகுல் சதாசிவனின் முந்தைய படங்களை ரசித்தவர்களுக்கும், தரமான ஹாரர் படங்களை விரும்புபவர்களுக்கும் இது கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய (Must Watch) திரைப்படம். திரையரங்கில், நல்ல சவுண்ட் சிஸ்டத்தில் பார்த்தால், அந்த பயம் உங்களையும் தொற்றிக்கொள்ளும்!
CINEMA SPICE RATING: ★★★★ (4/5)
