சமீபத்திய ஆய்வுகளின்படி, பெரும்பாலான மக்கள் 33 வயதை எட்டும்போது புதிய வகை பாடல்களைக் கேட்பதை நிறுத்திவிடுகிறார்கள். தமிழ் ரசிகர்களைப் பொறுத்தவரை, இன்றைய ‘ட்ரெண்டிங்’ பாடல்களை விட, இளையராஜா மற்றும் ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் பழைய காலத்துப் பாடல்களே அவர்களுக்குப் பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகின்றன. இதன் பின்னணியில் உள்ள உளவியல் மற்றும் கலாச்சார காரணங்களை இந்தப் பதிவு விளக்குகிறது.
33 வயது: இசை தேடலின் முற்றுப்புள்ளி?
Spotify போன்ற தளங்களின் தரவுகள் ஒரு அதிர்ச்சிகரமான உண்மையைக் கூறுகின்றன. டீனேஜ் பருவத்தில் துள்ளித் திரிந்து புதிய பாடல்களைத் தேடித் தேடி கேட்கும் நாம், 30 வயதைக் கடந்ததும் மெல்ல மெல்ல அந்தப் பழக்கத்தைக் கைவிடுகிறோம். 33 வயதில், ஒரு சராசரி மனிதன் புதிய “டாப் 40” பாடல்களைப் பின்பற்றுவதை நிறுத்திவிட்டு, தன் இளமைக்கால நினைவுகளுக்குள் மூழ்கத் தொடங்குகிறான்.
1. மூளையின் ‘நியூரல் நாஸ்டால்ஜியா’ (Neural Nostalgia)
நமது பதின்ம வயதில் (Teens) நாம் கேட்கும் பாடல்கள் நமது மூளையோடு ஆழமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு 90ஸ் கிட் (90s Kid) ‘மெட்டுப் போடு’ அல்லது ‘புது வெள்ளை மழை’ பாடலைக் கேட்கும்போது, அது வெறும் இசை மட்டுமல்ல; அது அவர்களின் பள்ளிப் பருவம், முதல் காதல், மற்றும் இனிமையான நினைவுகளின் பிரதிபலிப்பு. இந்த உணர்வை இன்றைய ‘வைரல்’ பாடல்களால் ஈடு செய்ய முடிவதில்லை.
2. பெற்றோராக மாறும் தருணம்
வாழ்க்கையில் பொறுப்புகள் அதிகமாகும் போது, குறிப்பாக ஒரு நபர் பெற்றோராக மாறும்போது, புதிய இசையைத் தேடி ரசிக்கும் ஆர்வம் குறைகிறது. அவர்கள் தங்களுக்குப் பரிச்சயமான, நிம்மதி தரும் பழைய பாடல்களையே அதிகம் விரும்புகிறார்கள்.
தமிழ் சினிமாவின் மாற்றமும் ரசிகர்களின் மனநிலையும்
தமிழ் இசை உலகில் இது ஒரு முக்கியமான விவாதப் பொருளாக உள்ளது. பழைய பாடல்களில் இருந்த அந்த ‘மெலடி’ இன்று குறைந்துவிட்டதாக 30 வயதைக் கடந்தவர்கள் கருதுகின்றனர்.
-
இசைஞானியின் சாம்ராஜ்யம்: இளையராஜாவின் இசை என்பது வெறும் பாடல்கள் அல்ல; அது ஒரு உணர்வு. அவரது இசைக்கருவிகளின் கோர்வை இன்றும் 33+ வயதுடையவர்களுக்கு ஒரு மருந்தாகச் செயல்படுகிறது.
-
ரஹ்மானின் மேஜிக்: 90-களின் தொடக்கத்தில் ஏ.ஆர். ரஹ்மான் கொண்டு வந்த நவீன இசை மாற்றங்கள் அன்றைய இளைஞர்களைக் கட்டிப்போட்டன. இன்றும் அந்தத் தலைமுறை அந்தப் பாடல்களைத் தாண்டி வெளியே வர விரும்புவதில்லை.
-
இன்றைய ‘ரீல்ஸ்’ கலாச்சாரம்: இன்றைய பாடல்கள் பெரும்பாலும் 15 வினாடி ‘ரீல்ஸ்’ வீடியோக்களுக்காகவே உருவாக்கப்படுகின்றன. இதனால் பாடல்களின் ஆழம் குறைந்துவிட்டதாக ஒரு பொதுவான கருத்து நிலவுகிறது.
“இன்றைய பாடல்கள் துரித உணவை (Fast Food) போன்றவை. ஆனால் 80 மற்றும் 90-களின் பாடல்கள் நிதானமாகச் சமைக்கப்பட்ட அறுசுவை விருந்து,” என்கிறார் ஒரு இசைப் பிரியர்.
கிளாசிக்கல் மற்றும் மெல்லிசை நோக்கிய பயணம்
33 வயதிற்குப் பின், மக்கள் வெறும் பழைய சினிமா பாடல்களை மட்டும் கேட்பதில்லை; அவர்கள் கர்நாடக இசை மற்றும் மெல்லிசை (Jazz) போன்ற ஆழமான இசை வடிவங்களை ரசிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். இது அவர்களின் ரசனை பக்குவமடைந்துள்ளதைக் காட்டுகிறது.
முடிவுரை: இது தேக்கமா அல்லது முதிர்ச்சியா?
புதிய பாடல்களைக் கேட்காதது என்பது ஒருவரின் ரசனை குறைந்துவிட்டதைக் குறிக்காது. அது ஒருவரின் ‘இசை அடையாளம்’ (Musical Identity) நிலைபெற்றுவிட்டதைக் காட்டுகிறது. இளையராஜாவின் இசையாகட்டும் அல்லது எஸ்.பி.பி-யின் குரலாகட்டும், அவை தரும் நிம்மதி இன்றைய எந்தத் தொழில்நுட்பத்தாலும் தர முடியாது என்பதே நிதர்சனம்.