திரைக்கதையா? நிஜமா? கோட்டையில் எழுதப்படாத சவால்களை எதிர்கொள்ளும் முதலமைச்சர் விஜய்!

பல தசாப்தங்களாக, தமிழ் சினிமாவின் உச்ச நட்சத்திரமான ஜோசப் விஜய் அவர்கள், வெள்ளிக்கிழமை தோறும் வெளியாகும் திரைப்பட விமர்சனங்களை மட்டுமே பார்த்துப் பழகியவர். பாக்ஸ் ஆபீஸ் வசூல், ரசிகர்களின் கொண்டாட்டம், மற்றும் சினிமா விமர்சகர்களின் பேனா முனைகள் மட்டுமே அவருடைய வெற்றியைத் தீர்மானித்து வந்தன. மில்லியன் கணக்கான அவரது ரசிகர்கள், படம் ஹிட்டா அல்லது ஃபிளாப்பா என்பதை முடிவு செய்யும் உச்சநீதிமன்றமாக இருந்தனர்.

ஆனால் இன்று, அதே திரையுலக நாயகன் முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஆபத்துகள் நிறைந்த ஒரு நிஜக் கதையில் முதன்மைக் கதாபாத்திரமாக நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அந்தப் படத்தின் பெயர் தான்: “ஜோசப் விஜய் – தமிழக முதலமைச்சர்.”

இந்த புதிய படம் எந்தவொரு குளிர்சாதன வசதி செய்யப்பட்ட திரையரங்கிலும் ஓடவில்லை. இதற்கு ‘புக் மை ஷோ’வில் டிக்கெட் முன்பதிவு செய்யத் தேவையில்லை, அல்லது இணையதளங்களில் திருட்டுத்தனமாக டவுன்லோட் செய்ய வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. இது அனைத்து செய்தித் தொலைக்காட்சிகளிலும், ஒட்டுமொத்த பொதுமக்களின் பார்வையின் முன்னிலையிலும் ‘லைவ்’ ஆக ஒளிபரப்பப்பட்டு வருகிறது.

இவை விஜய்யின் ஆரம்ப கால அரசியல் நாட்கள் என்று சிலர் எளிதாகக் கடந்து போகலாம். ஆனால், தமிழக மக்களோ ஒருவித ஆச்சரியத்தோடும், அதே சமயம் “இந்த ஆட்சி எவ்வளவு காலம் தாங்கும்?” என்ற அச்சத்தோடும் தான் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒருவேளை இந்த அரசியல் படம் ஐந்து ஆண்டுகள் தப்பிப்பிழைத்து ஓடினால், அது ஒரு ‘சன் டிவி’ மெகா சீரியல் போல நீண்டு கொண்டே போகலாம் என்று விமர்சகர்கள் கிண்டலடிக்கிறார்கள். ஆனால் விஜய்யின் தீவிர ரசிகர்களோ, “அடுத்த தேர்தல் வரை இந்த 5 ஆண்டு கால ஆட்சியை விஜய் வெற்றிகரமாக ஓட்டினால், அதுவே மிகப்பெரிய பாக்ஸ் ஆபீஸ் பிளாக்பஸ்டர் சாதனை” என்கிறார்கள். பொதுமக்களுக்கோ சினிமா ரசிகர்களைப் போன்ற பொறுமை கிடையாது; அவர்களுக்குத் தேவை உடனடி நிர்வாகமே தவிர, திரை ஆளுமை அல்ல.

ஒரு தீவிர சினிமா ரசிகனாகவும், திரைப்பட விமர்சகனாகவும், கோட்டையில் நடக்கும் இந்த பிரம்மாண்ட சினிமா-அரசியல் மாற்றம் என் பார்வையில் இருந்து தப்பவில்லை.

ஆடை மாற்றமும், கோட்டைப் போக்குவரத்தும்!

‘வாரிசு’ திரைப்படத்தில் நாம் பார்த்த அந்த சுறுசுறுப்பான, ஸ்டைலான, விலையுயர்ந்த ஆடைகளை அணிந்த கோடீஸ்வர ஹீரோவை இப்போது காணவில்லை. ஆடை வடிவமைப்பாளர்களும், மேக்கப் மேன்களும் மொத்தமாக ‘மாஸ் லீவ்’ எடுத்துவிட்டார்களோ என்று தோன்றுகிறது. அந்த இளமைப் பொலிவுக்குப் பதிலாக, மாநில நிர்வாகத்தின் கடுமையான அழுத்தங்களால் சோர்வடைந்த, கவலையான ஒரு முகத்தையே இப்போது பார்க்க முடிகிறது. இந்த சோகமான தோற்றத்திற்கு யார் காரணம் என்பதைத் திரையரங்கில் இருக்கும் பார்வையாளர்கள் எளிதாகவே ஊகித்துவிட முடியும்.

அவர் அணிந்திருக்கும் கருப்பு கோட்டைப் பார்த்தால், சென்னை மெட்ரோ ரயிலில் மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லும் ஒரு வழக்கறிஞரைப் போலத் தோன்றலாம். ஆனால், நம் கதாநாயகனோ தினமும் 18 கிலோமீட்டர் தூர சென்னை டிராஃபிக்கில் நெரிசலில் சிக்கி, புனித ஜார்ஜ் கோட்டையை அடையப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஒரு மாநிலத்தின் முதலமைச்சரால் தனக்கான டிராஃபிக்கைக் கூட சரிசெய்ய முடியாதா என்று நீங்கள் கேட்கலாம். அதுதான் இல்லை. முதலமைச்சரின் வருகைக்காகப் போடப்படும் 15 கார்களின் அணிவகுப்பும், அதற்கு நடுவில் இருக்கும் அவரது காரும், சாலையின் இருபுறமும் நிற்கும் 600 போலீசாரின் பாதுகாப்பும் தான் அந்தப் பாதையை மேலும் நெரிசலாக்குகிறது. சைரன் சத்தமும், கார்களின் ஃபூட் போர்டில் தொங்கும் பாதுகாப்புப் படையினரின் அதிரடியும் பார்ப்பதற்குச் சுவாரசியமாக இல்லை; மாறாக, சோர்வைத் தருகிறது. இதுதான் நம் ஹீரோவின் தினசரி காலைக் காட்சி.

வில்லன்களின் கூட்டமும், கூட்டணிக் குழப்பமும்!

இந்த அரசியல் திரைக்கதையில் வில்லன் யார் என்று தேட வேண்டிய அவசியமே இல்லை. சட்டமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் ஒவ்வொருவரும் தான் வில்லன்கள். கூடவே எங்களைப் போன்ற காரசாரமாக விமர்சனம் எழுதும் பத்திரிகையாளர்களும் தான்!

சில நாட்களுக்கு முன்பு தான், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் விஜய்க்குப் பொன்னாடை போர்த்தி, பூங்கொத்து கொடுத்து, படிப்பதற்குப் புத்தகமும் வழங்கி வாழ்த்தினார். ஆனால், சட்டமன்றக் கூட்டத்தொடர் தொடங்கிய 48 மணி நேரத்திற்குள், அதே எதிர்க்கட்சித் தலைவர் முதலமைச்சரை ஒரு ‘ஒன்றும் தெரியாத புதியவர்’ போல நடத்தத் தொடங்கிவிட்டார்.

“அரசியலில், வரவேற்பு அறைக்கும் சட்டமன்றத் தளத்திற்கும் இடையே திரைக்கதை முற்றிலும் மாறிவிடுகிறது.”

இதற்கிடையில் கூட்டணிக் கட்சிகளைச் சமாளிப்பது என்பது விஜய்க்கு மிகப்பெரிய தலைவலியாக மாறியுள்ளது. ஒரு படத்தில் பல நட்சத்திரங்களை இணைத்து ‘மல்டிஸ்டாரர்’ படம் எடுப்பது போன்றதல்ல நிஜ அரசியல் கூட்டணி. ஆறு வெவ்வேறு கட்சிகளும், ஏழாவது கட்சியில் இருந்து உடைந்த ஒரு சிறு பிரிவும் தங்களுக்கு அமைச்சர் பதவி வேண்டும் என்று ஒற்றைக்காலில் நிற்கிறார்கள். இவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி, முதலமைச்சர் நிம்மதியாகத் தூங்க வேண்டும் என்றால், அவர் கிட்டத்தட்ட 80 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு பிரம்மாண்ட அமைச்சரவையை உருவாக்க வேண்டியிருக்கும்.

ஆனால், அவரால் நிம்மதியாகத் தூங்க முடியாது. ஏனென்றால், தமக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு அவர் கொடுத்த டஜன் கணக்கான வாக்குறுதிகளும், நிதிநிலை குறித்த ‘வெள்ளை அறிக்கை’ தயாரிக்கும் வாக்குறுதியும் அவரது தூக்கத்தைக் கெடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இவை அனைத்தையும் அதிகாரமே இல்லாத ஒரு வெற்று நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டு அவர் செய்ய வேண்டியுள்ளது.

திரைக்கதை சொதப்பல்களும், முதிர்ச்சியற்ற நிர்வாகமும்

முதலமைச்சர் விஜய் எடுத்த முதல் முக்கிய நிர்வாக முடிவே அவருக்குப் பெரும் பின்னடைவாக அமைந்தது. தனக்கு நெருக்கமான ஒரு ஜோசியருக்கு அரசுப் பதவி வழங்கிய அந்த உத்தரவு, மாநிலம் தழுவிய பெரும் எதிர்ப்பின் காரணமாக உடனடியாகத் திரும்பப் பெறப்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் பகுத்தறிவு அரசியல் வரலாற்றில், வரிப்பணத்தில் இயங்கும் அரசுப் பதவிகளை ஜோசியர்களுக்கு வழங்கக் கூடாது என்ற அடிப்படைப் பாடம் நம் புதிய முதலமைச்சருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை.

எதிர்க்கட்சிகளும், தமக்கு ஆதரவளிக்கும் கூட்டணிக் கட்சிகளும் தான் தன் திரைக்கதையைக் கெடுக்கும் வில்லன்கள் என்று விஜய் நினைக்கலாம். ஆனால், உண்மையில் அவருக்கு அரைகுறை திரைக்கதை தான் காட்டப்பட்டுள்ளது. அவரது சொந்தக் கட்சியிலேயே இருக்கும் சில எம்.எல்.ஏ-க்கள், தங்களின் ஒரே நோக்கம் “சனாதனத்தை ஒழிப்பது தான்” என்று பகிரங்கமாகப் பேசி வருகிறார்கள். சனாதன ஒழிப்பைக் கையில் எடுத்த முந்தைய கட்சி கடந்த தேர்தலில் எப்படித் தோற்றது என்பதை விஜய் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். நம் ஹீரோ தன் அரசியல் எதிர்காலத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டும்; ஏனென்றால், அரசியலில் ‘அடுத்த படம்’ என்பது மிக முக்கியம்.

தற்போது விஜய்யின் தோற்றம், அவர் இந்த அரசியல் விளையாட்டை இவ்வளவு கடினமானது என்று எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது. கருப்பு கோட்டும், நெற்றித் திலகமும் திராவிட அரசியலின் சவால்களை எதிர்கொள்ளப் போதாது. முதலமைச்சராக இருந்து நிர்வாகம் செய்வது என்பது சினிமாவில் ‘பஞ்ச் டயலாக்’ பேசுவது போன்றதல்ல.

அவரது தற்போதைய நிலைமை எப்படி இருக்கிறது என்றால்: அவர் சரியான நேரத்தில் அரசியலில் நுழைந்தார், ஆனால் மிக விரைவாக முதலமைச்சர் நாற்காலியில் அமர்ந்துவிட்டார்.

ஒரு திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்புத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, அவசரமாக தியேட்டரில் படத்தை ரிலீஸ் செய்தால் எப்படி இருக்குமோ, அப்படித்தான் இருக்கிறது விஜய்யின் தற்போதைய நிர்வாகம். சுருக்கமாகச் சொன்னால், அவர் இந்த ஆட்சி அதிகாரத்திற்கு இன்னும் முழுமையாகத் தயாராகவில்லை.

‘தளபதி’யின் அடுத்த நகர்வு என்ன?

விஜய்யின் இந்தத் திணறலைப் பார்த்துவிட்டு, அரசியல் விமர்சகர்கள் ஏகப்பட்ட ஆலோசனைகளை வழங்கி வருகிறார்கள். இதில் ஆபத்து என்னவென்றால், விஜய் அவர்கள் சொல்வதையெல்லாம் கேட்கத் தொடங்கியுள்ளார். அரசியல் களத்தில், எப்போது ஒரு தலைவர் ஆலோசகர்களை அதிகம் நம்புகிறாரோ, அப்போது அந்த ஆலோசகர்கள் ‘நிழல் அதிகார மையங்களாக’ மாறி ஆட்சியைப் பின்னாலிருந்து இயக்கத் தொடங்கிவிடுவார்கள்.

தன் ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள ஏற்கனவே 140 எம்.எல்.ஏ-க்களைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் விஜய், இந்த ஆலோசகர்கள் கூட்டத்தையும் தன் தலையில் ஏற்றிக் கொள்ளக் கூடாது.

ஆனால், அவருக்கு வேறு வழியில்லை. சட்டமன்றப் படப்பிடிப்பின் முதல் நாளிலேயே அவர் இதைக் கற்றுக் கொண்டார். எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கடுமையான கேள்விகளால் அவரைத் துளைத்தெடுக்கும் போது, விஜய்யால் உடனடியாகப் பதிலளிக்க முடிவதில்லை. ஏனெனில், அந்த கேள்விகள் அவரது ‘அரசியல் ஸ்கிரிப்ட்டில்’ இல்லை. 12 மணி நேரத்திற்குப் பிறகு, யாரோ ஒரு நிழல் எழுத்தாளர் எழுதிக் கொடுக்கும் பதிலை வாங்கி, விஜய் சட்டமன்றத்தில் வாசிக்கிறார். வசனம் பேசப்பட்டு, காட்சி முடிந்து விடுகிறது; ஆனால், மக்களின் வாழ்க்கை நகர்வதே இல்லை. இந்தத் தாமதத்தை பொதுமக்கள் நேரலையில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

விஜய்யின் நிலையைப் பார்க்கும்போது எனக்கு வருத்தமாகவே இருக்கிறது. அவர் இருக்கும் இந்த முற்கள் நிறைந்த நாற்காலியில் அமர என் எதிரியைக் கூட நான் அனுமதிக்க மாட்டேன். இந்த சவால்களை அவர் வெல்ல வேண்டுமானால், உடனடியாகச் சினிமாத்தனத்தைக் கைவிட்டு, அதிரடியான மற்றும் தீர்க்கமான நிர்வாக முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்.

அவர் உண்மையாகவே மக்களுக்குச் சேவை செய்ய விரும்பினால், அரசியல் துதிபாடிகளை விடுத்து, திறமையான ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளையும், வல்லுநர்களையும் கொண்ட ஒரு குழுவை உருவாக்க வேண்டும். மாநிலத்தின் பொருளாதாரத்தை மீட்கவும், தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றவும் அவருக்கு நிபுணர்களின் உதவி தேவை.

அதேபோல, அவர் ஒரு தெளிவான முடிவை எடுக்க வேண்டும்: மாநிலத்தின் ஊழலை ஒழிப்பதா? அல்லது சனாதனத்தை ஒழிப்பதா? கவர்ச்சியான சினிமா வசனங்களுக்கும், நேர்மையான நல்லாட்சிக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தை அவர் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மற்ற பொதுமக்களைப் போலவே, நானும் இது விஜய்யின் ஆரம்ப கால ஆட்சி என்பதால் அவருக்கு இன்னும் சற்று அவகாசம் கொடுக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். இந்த ஆரம்பகாலத் தவறுகள் அனைத்தும் அவர் மட்டுமே செய்தவை அல்ல என்பதையும் நான் நம்புகிறேன்.

சினிமாவில் ஒரு மொக்கைப் படம் ரிலீஸானால், அடுத்த வாரம் ஒரு நல்ல படம் வரும்போது அதை மக்கள் மறந்துவிடுவார்கள். ஆனால், புனித ஜார்ஜ் கோட்டை அரசியல் அப்படிப்பட்டது அல்ல. இங்கே ‘ரீடேக்’குகளுக்கு இடமில்லை, மக்கள் தங்களின் விமர்சனங்களை ஓட்டுகளாக எழுதக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!