சமூக ஊடகங்களின் கொடூர ஆயுதம்: ரஜினிகாந்த் ஏன் இன்று விளக்கம் அளிக்க வேண்டியதாயிற்று?

திரை உலக ஜாம்பவானை உலுக்கிய ஒரு சாதாரண மொபைல் வீடியோ

மிகவும் சாதாரணமான ஒரு நாளில், தமிழக டிஜிட்டல் மீடியாக்களின் கவனம் முழுவதும் ஒரு குறிப்பிட்ட திசையை நோக்கி திரும்பியது. ரஜினிகாந்த் — 74 வயது நிறைந்த ஒரு மனிதன், 50 ஆண்டுகால அசுர திரை வாழ்க்கைக்கு சொந்தக்காரர், தமிழக மக்களால் ஒரு காலகட்டமே கொண்டாடப்படும் ஒரு மாபெரும் ஆளுமை. அவர் இன்று செய்தியாளர்களைச் சந்தித்தார். அவர் இந்தச் சந்திப்பை ஏதோ ஒரு பிரம்மாண்ட படத்தின் வெற்றிக்காகவோ அல்லது புதிய சாதனையைப் பாராட்டுவதற்காகவோ கூட்டவில்லை. மாறாக, அவர் அதைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டார்.

இதற்கெல்லாம் காரணம், யாரோ ஒருவர் தனது மொபைல் போனில் எடுத்த ஒரு மிக சாதாரணமான வீடியோ துணுக்கு தான். அந்த வீடியோவில் இருக்கும் சூழலை முற்றிலும் சிதைத்து, சில ஊடகங்கள் உடனடியாக ஒரு பரபரப்பான தலைப்பை உருவாக்கின: “விஜய்யை முற்றிலுமாக புறக்கணித்தாரா ரஜினிகாந்த்?”

ஆனால், இதன் பின்னணியில் இருக்கும் உண்மையான தரவுகள் முற்றிலும் வேறானவை. இந்த வீடியோ சோசியல் மீடியாவில் வைரலாகி, வதந்தியாக மாறுவதற்கு முன்பே, அதாவது கடந்த மே மாதம் 4ஆம் தேதியே, ரஜினிகாந்த் தனது அதிகாரப்பூர்வ எக்ஸ் (ட்விட்டர்) பக்கத்தில் விஜய்யின் புதிய முயற்சிகளுக்கும் வெற்றிகளுக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்திருந்தார்.

இருப்பினும், இன்றைய பரபரப்பான டிஜிட்டல் உலகிற்கு உண்மை என்பது ஒரு சுவாரஸ்யமில்லாத விஷயம். உண்மையைச் சொன்னால் வியூஸ் (Views) வராது, கிளிக்ஸ் (Clicks) கிடைக்காது. ஊடகங்களுக்கும் சமூக ஊடக பக்கங்களுக்கும் தேவை சர்ச்சைகள் மட்டுமே. அந்தச் சர்ச்சையின் மூலம் கிடைக்கும் லாபத்திற்காக, ஒரு மனிதனின் பல ஆண்டுகால உழைப்பும் கண்ணியமும் மிக எளிதாகப் பலிகடா ஆக்கப்படுகிறது.

உளவியல் ரீதியான தாக்குதல்: ‘Dignity Tax’ (கண்ணிய வரி)

இந்தச் சம்பவத்தின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான உளவியல் கோட்பாடு ஒன்று உள்ளது. அதற்குப் பெயர் தான் “Dignity Tax” (கண்ணிய வரி).

“ஒரு நேர்மையான, சமுதாயத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருக்கும் மனிதன், தன் மீது சுமத்தப்படும் ஒரு பொய்யான குற்றச்சாட்டிற்கு விளக்கம் கொடுக்கும்போது அவனுடைய கண்ணியம் அவனையறியாமலேயே குறைகிறது.”

அவன் தன் மீது எந்தத் தப்பும் இல்லை என்பதை ஆதாரப்பூர்வமாக நிரூபித்தாலும், அந்தப் பொய்யான விஷயத்திற்காக அவன் மீடியா முன்னாடி வந்து நின்று விளக்கம் கொடுத்த செயலே அவனுடைய ஒட்டுமொத்தப் பிம்பத்தைச் சற்றே தாழ்த்திவிடுகிறது.

ஏனென்றால், பொதுமக்களின் பொதுவான உளவியல் சிந்தனை எப்படிப்பட்டது என்றால், “அவர் மீது எந்தத் தப்பும் இல்லை என்றால், அவர் ஏன் இவ்வளவு தூரம் வந்து விளக்கம் கொடுக்க வேண்டும்? அப்படியென்றால் உள்ளே ஏதோ விஷயம் இருக்கிறது” என்றுதான் யோசிக்கத் தொடங்குவார்கள். இதுதான் சமூக ஊடகங்களும், சில பொறுப்பற்ற ஊடக நிறுவனங்களும் பயன்படுத்தும் ஆகச்சிறந்த, கொடூரமான ஆயுதம். ஒருவரை விளக்கம் சொல்ல வைப்பதன் மூலமே அவரைப் பலவீனப்படுத்துவதுதான் இந்த உத்தி.

பொய்யை உண்மையாக்கும் ‘Illusory Truth Effect’

இதற்குத் துணையாக இருக்கும் மற்றொரு உளவியல் உண்மை தான் “Illusory Truth Effect”. அதாவது, ஒரு முற்றிலும் பொய்யான விஷயத்தை மீண்டும் மீண்டும், பலமுறை, பல இடங்களில் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தால், மனித மூளை அதை ஒருகட்டத்தில் உண்மையாகவே நம்பத் தொடங்கிவிடும்.

“ரஜினி விஜய்யைப் புறக்கணித்தார்” என்ற ஒரு தவறான செய்தியை 100 சமூக ஊடகப் பக்கங்கள் மாற்றி மாற்றிப் பகிரும்போது, அதன் உண்மைத்தன்மை என்ன என்பதை ஆராய யாரும் முற்படுவதில்லை. அந்தப் செய்தி திரும்பத் திரும்ப நம் கண்களில் படும்போது, அதுவே உண்மையாக மாறிவிடுகிறது.

இதை ஊடகங்கள் தெரிந்தே செய்கிறார்களா?

• திட்டமிட்ட சில ஊடகங்கள்: ஆம், வதந்திகளைப் பரப்பினால் மட்டுமே தங்களுக்குப் பணமும் ரீச்சும் கிடைக்கும் என்பதை நன்கு உணர்ந்து திட்டமிட்டுச் செய்கிறார்கள்.

• அலட்சியமான சில ஊடகங்கள்: செய்தியின் உண்மைத்தன்மையை ஒருமுறை கூட சரிபார்க்காமல் (Verify செய்யாமல்), மற்றவர்கள் போடுகிறார்கள் என்பதற்காகப் போடுபவர்கள்.

இந்த இரண்டுமே சமூகத்திற்கு சமமான அளவு ஆபத்தானவை ஆகும்.

உருவாக்கப்படும் நட்சத்திரங்கள் vs உழைப்பால் உயர்ந்த ஜாம்பவான்கள்

ஒரு ரஜினி ரசிகனாக, தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை உழைப்பாலும், எளிமையாலும், மக்களின் பேராதரவாலும் கட்டமைத்த ஒரு மாபெரும் மனிதன், வெறும் அரசியல் வதந்திகளுக்காகவும், சிலரது சுயநல லாபங்களுக்காகவும் ஊடகங்களின் முன்னால் வந்து விளக்கம் அளிப்பதைப் பார்ப்பது மிகுந்த மனவேதனையை அளிக்கிறது. ரஜினியின் கண்ணியம் தான் அவருடைய மிகப்பெரிய பலம்.

இதைவிட வேதனையான விஷயம் என்னவென்றால், சில விஜய் ரசிகர்கள் தங்கள் நாயகனை உயர்த்திப் பிடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக, தொடர்ந்து ரஜினியின் இமேஜைக் குறைக்க முயற்சிப்பதுதான்.

ஆனால், காலம் எல்லாவற்றிற்கும் பதில் சொல்லும். “கார்ப்பரேட் விளம்பரங்களாலும், பிஆர் (PR) உத்திகளாலும் நட்சத்திரங்களை (Stars) உருவாக்கிவிடலாம். ஆனால், ரஜினியைப் போன்ற ஜாம்பவான்கள் (Legends) பல தசாப்த கால உழைப்பால் மட்டுமே உருவாக முடியும்.”

விட்டுக்கொடுக்காத ரஜினியும், மௌனம் காக்கும் விஜய்யும்

இந்த ஒட்டுமொத்தப் பிரச்சினையிலும் நாம் உற்று நோக்க வேண்டிய ஒரு சுவாரஸ்யமான உண்மை உள்ளது. ரஜினிக்கும் விஜய்க்கும் இடையே எத்தனையோ மறைமுக விமர்சனங்கள் வந்தாலும், அதை முதலில் மீடியா முன்னாடி வந்து தெளிவுபடுத்தி, அந்தப் பிரச்சினைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பது எப்போதுமே ரஜினி தான்.

• லால் சலாம் ஆடியோ லாஞ்ச்: “காக்கா – கழுகு” கதை மிகப்பெரிய சர்ச்சையாக வெடித்தபோது, ரஜினி மேடையிலேயே “நான் விஜய்யை அப்படிச் சொல்லவில்லை, அவர் எனக்குப் பின் வந்த தம்பி, இன்று இந்த நிலைக்கு உயர்ந்திருக்கிறார்” என்று பெருந்தன்மையோடு பேசி சர்ச்சையை முடித்து வைத்தார்.

• இன்றைய செய்தியாளர் சந்திப்பு: இன்றும் கூட, எந்தவித ஈகோவும் இல்லாமல் விஜய்யை விட்டுக்கொடுக்காமல் பேசி, இந்த வதந்திகளுக்கு ரஜினியே முற்றுப்புள்ளி வைத்துள்ளார்.

ஆனால், மறுபுறம் ஆதவ் அர்ஜுனா போன்ற அரசியல் பிரமுகர்கள் ரஜினியைப் பற்றித் தவறாகப் பேசியபோதும், அல்லது சோசியல் மீடியாவில் விஜய் ரசிகர்கள் ரஜினியைக் கொச்சைப்படுத்திப் பேசியபோதும், விஜய் தரப்பிலிருந்து எந்தவொரு மறுப்போ அல்லது கண்டனமோ வரவில்லை. அவர் அமைதியாகவே இருந்தார். இதைப் பார்க்கும்போதுதான் தெரிகிறது, யாரிடம் உண்மையான பெருந்தன்மை இருக்கிறது என்று. பொறாமையும் ஆதங்கமும் ரஜினிக்கு இல்லை, ரஜினியைச் சினிமாவில் வெல்ல முடியாத சிலருக்குத்தான் இருக்கிறது என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகிறது.

நமது கடமை என்ன?

74 வயதில் ரஜினிகாந்த் போன்ற ஒரு மனிதர் தன் மீதான வதந்திகளுக்கு விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய ஒரு சூழ்நிலையை இந்தச் சமூகம் உருவாக்கியிருப்பது நமக்கே பெருமை சேர்க்கும் விஷயம் அல்ல.

இனி சோசியல் மீடியாவில் எந்தவொரு வீடியோவையோ அல்லது செய்தியையோ ஷேர் செய்வதற்கு முன்னால், நம்மை நாமே நோக்கி ஒரே ஒரு கேள்வியைக் கேட்போம்: “இது உண்மையா?”

நாம் கேட்கும் அந்த ஒரே ஒரு கேள்வி, ஒரு மனிதனின் வாழ்நாள் உழைப்பையும் அவருடைய கண்ணியத்தையும் காப்பாற்றும் பேராயுதமாக மாறும் என்பதில் ஐயமில்லை.