டிஜிட்டல் முரண்பாடு: விஜயகாந்தின் அரசியல் வாழ்வை அழித்த சமூக ஊடகங்கள், இன்று விஜய்யின் ‘தவெக’விற்கு அஸ்திவாரமாவது எப்படி?

அரசியல் களத்தில் சுழலும் கடந்த கால நினைவுகள்

இன்றைய தமிழ்நாட்டு அரசியல் களம் மிகவும் சுவாரசியமான, அதே சமயம் ஒருவிதமான சோகம் கலந்த பரிணாம வளர்ச்சியை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நடிகர் டூ அரசியல்வாதி என்ற பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ள ஜோசப் விஜய், தனது தமிழக வெற்றிக் கழகம் (தவெக) என்ற புதிய கட்சியைத் தொடங்கி, திராவிட அரசியல் கடலில் தனது பயணத்தைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளார். விஜய் அரசியலுக்கு வரும் இந்த வேளையில், தமிழக மக்களிடையேயும், அரசியல் விமரிசகர்களிடமும் ஒரு பொதுவான ஏக்கமும், ஏக்கத்தோடு கூடிய கேள்வியும் எழுந்துள்ளது: “அன்று மட்டும் நாம் அந்த தவறைச் செய்யாமல் இருந்திருந்தால்?”

அதாவது, இன்று விஜய்யின் அரசியல் வருகைக்கு இளைஞர்களும், சமூக ஊடகங்களும் கொடுக்கும் இதே பிரம்மாண்டமான வரவேற்பை, அன்று 2006-ல் தனது முதல் தேர்தலைச் சந்தித்த ‘கேப்டன்’ விஜயகாந்திற்கு இந்த தமிழக மக்கள் கொடுத்திருந்தால், இன்று தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாறே முற்றிலும் வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கும் அல்லவா?

இன்றைய அரசியல் மேடைகளில் மின்னும் டிஜிட்டல் விளம்பரங்களையும், கார்ப்பரேட் அரசியல் உத்திகளையும் தாண்டி நாம் உற்று நோக்கினால், அன்று மறைந்த ‘கேப்டன்’ விஜயகாந்தின் தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் (தேமுதிக) உருவாக்கிய ஆழமான தடம் நமக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். இன்று மக்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ள அந்த முக்கியமான உண்மை இதுதான்: விஜயகாந்த் வெறும் பம்மாத்து அரசியலையோ, வெற்று விளம்பர அரசியலையோ செய்யவில்லை; அவர் கையில் எடுத்தது முற்றிலும் ஆக்கப்பூர்வமான, நேரடியான மக்கள் அரசியல். ஆனால், இன்று விஜய்யை ஒரே நாளில் ஒரு பெரும் அரசியல் சக்தியாகக் காட்டும் அதே டிஜிட்டல் உலகம் தான், அன்று கேப்டன் விஜயகாந்தின் அரசியல் வாழ்வை மிகக் கொடூரமாகச் சிதைத்தது என்பதுதான் காலத்தின் ஆகப் பெரிய முரண்பாடு.

2006-ம் ஆண்டு தேர்தல்: இருதுருவ அரசியலை உலுக்கிய நிஜ நாயகன்

விஜயகாந்த் அவர்கள் 2005 செப்டம்பரில் தேமுதிகவைத் தொடங்கிய போது தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சூழல் என்பது முற்றிலும் வேறாக இருந்தது. கலைஞர் மு.கருணாநிதி மற்றும் செல்வி ஜெ.ஜெயலலிதா ஆகிய இருபெரும் ஆளுமைகளின் இரும்புப் பிடிக்குள் தமிழக அரசியல் முடங்கிக் கிடந்தது. இந்த இருபெரும் சக்திகளை எதிர்த்து மூன்றாவது ஒரு மாற்று சக்தியாக உருவெடுப்பது என்பது அரசியல் தற்கொலைக்குச் சமம் என்று கருதப்பட்ட காலம் அது.

ஆனால், 2006 சட்டமன்றத் தேர்தலில் யாரும் எதிர்பாராத ஒரு அதிசயத்தை விஜயகாந்த் நிகழ்த்திக் காட்டினார். எந்த ஒரு பெரிய கட்சியுடனும் கூட்டணி வைக்காமல், தனித்துப் போட்டியிட்டு 8.38 விழுக்காடு வாக்கு வங்கியை அள்ளினார். விருத்தாசலம் தொகுதியில் அவர் மட்டுமே வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், அவர் பிரித்த வாக்குகள் தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய அரசியல் கட்சிகளின் கணக்குகளைத் தலைகீழாக மாற்றியமைத்தன.

“அவர் வெறும் வாக்கு பிரிப்பவர் (Spoiler) அல்ல; இந்த மாநிலம் பல ஆண்டுகளாக எதிர்பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு நிஜமான மாற்றுத் தலைவர்,” என்று 2006 தேர்தலை மிக அருகில் இருந்து கவனித்த மூத்த அரசியல் பத்திரிகையாளர் ஒருவர் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், “விஜயகாந்தின் அரசியல் என்பது அடித்தட்டு மக்களின் மீதான உண்மையான அக்கறையில் இருந்து பிறந்தது. தனது சினிமா பிம்பமான ‘ஏழைகளின் ரட்சகன்’ என்பதை அவர் நிஜ வாழ்க்கையிலும் வாழ்ந்து காட்டினார். அப்போது யாருக்கும் டிஜிட்டல் இமேஜ் மேனேஜ்மென்ட் (PR) என்றால் என்னவென்றே தெரியாது,” என்கிறார்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் தமிழ்நாட்டு மக்கள் கேப்டன் விஜயகாந்தின் மேல் முழு நம்பிக்கை வைத்து அவருக்கு ஆட்சியை வாரி வழங்கியிருந்தால், இன்று தமிழ்நாட்டின் அரசியல் திசையே மாறியிருக்கும். ஊழல் கலாச்சாரம், இலவசங்களைக் காட்டி மக்களை ஏமாற்றும் அரசியல், மற்றும் வாரிசு அரசியல் போன்றவற்றுக்கு அன்று ஒரு பெரிய முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கும். விஜயகாந்தின் அரசியல் கொள்கை என்பது கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களால் வடிவமைக்கப்பட்டது அல்ல; அது ஏழை எளிய மக்களின் பசி போக்கும் உன்னத நோக்கம் கொண்டதாக மட்டுமே இருந்தது.

சமூக ஊடகம்: ஒரு பக்க பலம், இன்னொரு பக்கம் எமனான கதை

அன்றைய சூழலையும் இன்றைய சூழலையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய உண்மை புலப்படும். இன்று நாம் காணும் அரசியல் எழுச்சி என்பது முற்றிலும் “சமூக ஊடகப் புயலால்” (Social Media Hurricane) உருவாக்கப்பட்டது. எக்ஸ் (ட்விட்டர்), இன்ஸ்டாகிராம், யூடியூப் மற்றும் வாட்ஸ்அப் போன்ற தளங்கள் தான் இன்றைய ஜனநாயகத்தின் புதிய கிங்மேக்கர்களாக உருவெடுத்துள்ளன.

இந்த டிஜிட்டல் யுகத்தில், ஒரு தலைவரை மிக எளிதாக உருவாக்கி, அவரைப் பட்டை தீட்டி, அழகிய வண்ணக் காகிதத்தில் பொதிந்து, மக்களின் ஸ்மார்ட்போன்களுக்கே நேரடியாகக் கொண்டு சேர்த்திட முடியும். இந்த மிகப்பெரிய தொழில்நுட்ப வசதி இன்று தளபதி விஜய்க்கு சாதகமாக அமைந்துள்ளது. அவருடைய ஒவ்வொரு அசைவும், மாநாட்டுப் பேச்சுகளும், அவருடைய ஸ்லோ-மோஷன் நடை முதற்கொண்டு அனைத்தும் லட்சக்கணக்கான டிஜிட்டல் தொண்டர்களால் இணையத்தில் வைரலாக்கப்பட்டு, அவர் தான் அடுத்த முதல்வர் போன்ற ஒரு பிம்பத்தை மிக எளிதாக உருவாக்கி விடுகிறது.

ஆனால், இதில் மறைந்துள்ள வரலாற்றுச் சோகம் என்னவென்றால், இதே சமூக ஊடகம் தான் அதன் ஆரம்பக் கட்டத்தில், தமிழ்நாட்டின் ஒரு மிகச்சிறந்த, உண்மையான தலைவனை அழிப்பதற்கு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

2010-களின் தொடக்கத்தில், முகநூல் (Facebook) மற்றும் வாட்ஸ்அப் மீம்ஸ் (Memes) கலாச்சாரம் தமிழ்நாட்டில் மெல்லத் தலைதூக்கத் தொடங்கிய போது, கேப்டன் விஜயகாந்த் தான் அதன் முதல் மற்றும் கொடூரமான இலக்காக்கப்பட்டார். அவருக்கு ஏற்பட்ட உடல்நலக் குறைபாடுகள் மற்றும் தைராய்டு கோளாறுகள் காரணமாக, அவருடைய பேச்சிலும், உடல் மொழியிலும் சில தளர்வுகள் ஏற்பட்டன. இதனைப் புரிந்துகொள்ளாத அன்றைய இணைய உலகம் அவரை மிக மோசமாக உருவக் கேலி (Body Shaming) செய்தது.

• எதிர்க்கட்சிகளின் அரசியல் ஐடி விங்குகள் (IT Wings), அவருடைய தளர்வான பேச்சை வெட்டி ஒட்டி, இணையத்தில் நகைச்சுவைப் பொருளாக மாற்றின.

• அநீதியைக் கண்டு கோபப்பட்டு அவர் மேடைகளில் காட்டிய உணர்ச்சிப் பெருக்குகளை, ‘அவருக்கு மனநிலை சரியில்லை’ என்பது போல் சித்தரித்தன.

• தன் சொந்த காசில், தன் அலுவலகத்திற்கு வந்த பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழை எளிய மக்களுக்கும், சினிமா துறையினருக்கும் பசி ஆற்றிய ஒரு மாபெரும் வள்ளலை, வெறும் ‘மீம் மெட்டீரியலாக’ மாற்றி சுருக்கியது இந்த டிஜிட்டல் உலகம்.

கேப்டன் விஜயகாந்தின் வாழ்வில் காலம் அவருக்குக் கை கொடுக்கத் தவறிவிட்டது என்பதுதான் நிதர்சனம். நிஜமான, கள்ளங்கபடமற்ற ஒரு தலைவனை எப்படிக் கொண்டாட வேண்டும் என்று தெரியாத ஒரு முதிர்ச்சியற்ற டிஜிட்டல் யுகத்தின் தொடக்கத்தில் அவர் சிக்கிக் கொண்டார். அந்த இணையப் புயல் அவருடைய உடல்நிலையை மட்டும் கேலி செய்யவில்லை; அவர் செய்த அளப்பரிய சமூகத் தொண்டுகளையும், அவருடைய அரசியல் ஆளுமையையும் புதிய தலைமுறை இளைஞர்களின் கண்களுக்குத் தெரியாமல் மறைத்துவிட்டது.

காலத்தின் மாற்றம்: ஆக்கப்பூர்வ அரசியல் vs விளம்பர அரசியல்

இன்று அரசியல் ஆய்வாளர்கள் மத்தியில் இருக்கும் ஒரு ஆதங்கம் என்னவென்றால், அன்றைய அரசியலுக்கும் இன்றைய அரசியலுக்கும் உள்ள தர வேறுபாடு தான். விஜயகாந்தின் அரசியல் என்பது ஆக்கப்பூர்வமானது. அவர் அரசியலுக்கு வருவதற்கு முன்பே, தேமுதிக அலுவலகம் பசியோடு வருபவர்களுக்கு 24 மணி நேரமும் உணவளிக்கும் அன்னசத்திரமாக விளங்கியது. மக்களின் பிரச்சனைகளுக்காக நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கி அதிகாரிகளை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டார் கேப்டன்.

ஆனால், இன்றைய அரசியலோ பல நேரங்களில் வெறும் விளம்பரமாகவும், பிஆர் (PR) உத்திகளாகவும் மட்டுமே சுருங்கிவிடுகிறதோ என்ற அச்சம் எழுகிறது.

இன்று விஜய்யின் ‘தவெக’ கட்சி என்பது மிகவும் திட்டமிடப்பட்டு, பெரும் நிதி பலத்துடன், கார்ப்பரேட் அரசியல் ஆலோசகர்களால் வழிநடத்தப்படுகிறது. அவருடைய ஒவ்வொரு பேச்சும் இணையத்தில் எப்படி ட்ரெண்ட் ஆக வேண்டும், எந்தப் பகுதி ட்ரோல் செய்யப்படாமல் தப்பிக்க வேண்டும் என்று பார்த்துப் பார்த்துச் செதுக்கப்படுகிறது. விஜய் மதச்சார்பின்மை, சமூக நீதி, ஊழலற்ற நிர்வாகம் என்று பேசினாலும், அதில் விஜயகாந்திடமிருந்த அந்த இயல்பான, அடிமனதில் இருந்து வந்த ஆவேசம் மற்றும் உண்மைத்தன்மை சற்று குறைவோ என்றே தோன்றுகிறது.

இன்றைய அரசியல் என்பது முழுக்க முழுக்க பிம்பங்களை (Optics) மட்டுமே நம்பி இருக்கிறது. “இன்று நீங்கள் யார், என்ன செய்தீர்கள் என்பது முக்கியமல்ல; உங்கள் பிஆர் டீம் உங்களை எப்படி மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கிறது என்பதுதான் முக்கியம்,” என்று இன்றைய அரசியல் நகர்வுகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஒரு தலைமுறையின் ஏக்கம்: நாம் இழந்த கேப்டன்!

விஜயகாந்தின் மறைவு என்பது தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஒரு நேர்மையான, தைரியமான சகாப்தத்தின் முடிவு. கலைஞர் கருணாநிதி மற்றும் ஜெயலலிதா ஆகிய இரு பெரும் ஆளுமைகளும் அதிகாரத்தின் உச்சியில் இருந்த போதே, அவர்களை நேருக்கு நேர் எதிர்த்து அரசியல் செய்த ஒரே துணிச்சல்காரர் கேப்டன் மட்டுமே. எதற்கும் அஞ்சாத, எவரிடமும் சமரசம் செய்து கொள்ளாத சிங்கமாக அவர் வலம் வந்தார்.

இன்று தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களின் மனதில் இருக்கும் ஆழமான வேதனை என்னவென்றால்: “ஒரு நேர்மையான, மக்கள் நலனை மட்டுமே சிந்தித்த உண்மையான தலைவனை டிஜிட்டல் கேலிகளால் நாம் அழியவிட்டோம். ஆனால், இன்று அதே டிஜிட்டல் உலகம் உருவாக்கித் தரும், இன்னும் களத்தில் நிரூபிக்கப்படாத ஒரு புதிய பிம்பத்தைத் தேடி நாம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.” என்பதுதான்.

அன்று கேப்டன் விஜயகாந்த் தனது வியர்வையாலும், ரத்தத்தாலும் உழுது போட்ட மாற்று அரசியல் என்ற நிலத்தில், இன்று சமூக ஊடகங்களின் முழு ஆதரவோடு மிக எளிதாக ஒரு புதிய தலைமுறை நடிகர்கள் வந்து அறுவடை செய்கிறார்கள். அன்று கேப்டனுக்குக் கை கொடுக்கத் தவறிய இதே காலம் தான், இன்று அவருக்குப் பின்னால் வருபவர்களுக்கு டிஜிட்டல் சிவப்பு கம்பளம் விரித்து வரவேற்கிறது.

மறையாத கேப்டனின் குரல்

தமிழ்நாடு அடுத்த பொதுத்தேர்தலை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில், கேப்டன் விஜயகாந்தின் நினைவலைகள் மக்கள் மனதில் நீங்காமல் நிறைந்துள்ளன. இன்று மாற்று அரசியல் களத்தில் தலைவர்கள் இல்லாதது குறை அல்ல; மாறாக, விஜயகாந்திடமிருந்த அந்த தூய்மையான, கள்ளங்கபடமற்ற அரசியல் நேர்மை யாரிடமும் இல்லை என்பதுதான் உண்மை.

டிஜிட்டல் உலகில் புதுப்புது அரசியல் தலைவர்களின் வைரல் வீடியோக்களைத் தாண்டி, அன்று ஏழைகளுக்காகத் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்த அந்த மாபெரும் மனிதனை நோக்கித் திரும்பிப் பார்த்து, இந்தத் தலைமுறை மக்கள் மிகுந்த ஏமாற்றத்துடனும் ஏகத்துடனும் இப்படித்தான் கூறுகிறார்கள்:

“நாங்கள் உங்களை மிகவும் மிஸ் செய்கிறோம் கேப்டன்… அன்று அந்த டிஜிட்டல் புயலில் இருந்து உங்களை நாங்கள் காப்பாற்றியிருந்தால், இன்று எங்கள் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் களம் எவ்வளவு அழகாக மாறியிருக்கும்!”