பிளாஸ்ட் திரை விமர்சனம்: ஆக்‌ஷன் கிங் அர்ஜுனின் வழிகாட்டலில் அதிரடி காட்டும் பிரீத்தி முகுந்தன்; அதகளமான குடும்ப ஆக்‌ஷன் திரில்லர்!

தமிழ் சினிமாவில் பலம் வாய்ந்த வில்லன் கூட்டத்தை ஒரு தனி நபர் வீழ்த்தும் கதைகளை நாம் பலமுறை பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால், தன் குடும்பத்தின் மீது கை வைத்தால் ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமுமே ஒன்றாகத் திரண்டு வந்து எதிரிகளை துவம்சம் செய்தால் எப்படி இருக்கும்? இந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான கற்பனைப் புள்ளியை மையமாகக் கொண்டு அறிமுக இயக்குநர் சுபாஷ் கே. ராஜ் உருவாக்கியுள்ள திரைப்படம்தான் ‘பிளாஸ்ட்’.

கதையின் நாயகன் ராஜாராம் (அர்ஜுன் சர்ஜா) தனது வீட்டில் ஒரு சிறிய கராத்தே பயிற்சிப் பள்ளியை நடத்தி வருகிறார். அவருடன் தையல் கலை தெரிந்த மனைவி நீலவேணி (அபிராமி), ஒரு சிறிய மருந்தகம் நடத்தி வரும் தம்பி இளங்கோ (விவேக் பிரசன்னா), மற்றும் ஐடி நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் மகள் நிலா (பிரீத்தி முகுந்தன்) ஆகியோர் வசித்து வருகின்றனர். மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் இது ஒரு மிகச் சாதாரண நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பம். நிலா அலுவலகம் செல்கிறார், மொபைலில் கேம்ஸ் விளையாடுகிறார், சித்தப்பாவின் கடையில் அமர்ந்து பழைய தொலைக்காட்சியைப் பார்த்தபடி அரட்டையடிக்கிறார். ஆனால், இந்த இயல்பான குடும்பப் பின்னணிக்குப் பின்னால் ஒரு பெரும் தற்காப்புக் கலை பலம் ஒளிந்திருக்கிறது. அந்தக் குடும்பத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவருமே மிகச் சிறந்த கராத்தே வீரர்கள்.

தவறைத் தட்டிக்கேட்க வேண்டும், அநீதி இழைக்கப்பட்டால் முன்பின் தெரியாத நபராக இருந்தாலும் கரம் கொடுக்க வேண்டும் என்ற தந்தையின் உன்னதக் கொள்கையை முழுமையாக உள்வாங்கி வளர்கிறார் நிலா. ஆனால், இதனால் தன் குடும்பத்தின் அமைதி கெட்டுவிடுமோ என்று தாய் நீலவேணி எப்போதும் அச்சப்படுகிறார். ஒரு கட்டத்தில், தெருவில் நடக்கும் ஒரு சங்கிலிப் பறிப்புச் சம்பவத்தில் அநீதியைத் தட்டிக்கேட்கும் நிலா, அந்தத் திருடனைப் புரட்டி எடுக்கிறார். ஆனால், அந்த ஒரு சிறிய தற்காப்பு நடவடிக்கை, பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு பெரும் கார்ப்பரேட் குற்றப் பின்னணியின் கோர முகத்தை அவர்களின் வீட்டு வாசலுக்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தும் என்று அவர்கள் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

கதைக்களம்: கார்ப்பரேட் சூழ்ச்சியும், தொடரும் மோதல்களும்

திரைக்கதை ஒருபுறம் குடும்பத்தின் இயல்பான வாழ்க்கையைக் காட்டினாலும், மற்றொருபுறம் ஒரு பெரும் வில்லன் சாம்ராஜ்யத்தை விவரிக்கிறது. கீழக்காடு என்ற மலைக்கிராமத்தை அழித்து, அங்குள்ள ஏழாயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ‘பிளாக் ஓபல்’ கனிமங்களை வெட்டியெடுக்கத் திட்டமிடுகிறார் பேராசை பிடித்த தொழிலதிபர் வருண் தயாளன் (ஜான் கொக்கேன்). இதற்கு அரசு அதிகாரிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுக்கவும், ஹவாலா பணப்பரிவர்த்தனைகளை முடிக்கவும் ஆபிரகாம் (அர்ஜுன் சிதம்பரம்) என்ற ஆபத்தான கூலிப்படைத் தலைவன் களமிறக்கப்படுகிறான்.

ஆபிரகாமுக்கு உதவ கிருபாகரன் (பவன்) என்ற உள்ளூர் தாதாவும், அவனது ஆட்களும் வேலை செய்கிறார்கள். இந்தச் சங்கிலித் தொடரின் கடைசிக் கண்ணியாக இருக்கும் டோபி (வினோத் சாகர்) என்பவன்தான் நிலாவிடம் அடிவாங்கி காவல்துறையிடம் சிக்குகிறான். டோபியின் வாக்குமூலம் தங்கள் திட்டத்தை வெளிப்படுத்தி விடுமோ என்ற அச்சத்தில், அவனைக் கைது செய்யக் காரணமான குடும்பத்தையே கூண்டோடு அழிக்க கிருபாகரன் ஆட்களை அனுப்புகிறான். ஆனால், சாதுக்களாகத் தெரிந்த அந்தக் குடும்பம் ருத்ரதாண்டவம் ஆடி, வந்த அடியார்களை அடித்துத் துவைத்து தங்கள் வீட்டின் கொல்லைப்புறத்திலேயே புதைக்கும் போது திரையரங்கில் பலத்த கைதட்டல் எழுகிறது.

இதனைத் தொடர்ந்து நடக்கும் திருப்பங்கள், தவறான புரிதல்கள், கடத்தப்படும் நேர்மையான காவல் ஆய்வாளர் அருணகிரியின் குடும்பம் என கதை பல கிளைகளாகப் பிரிகிறது. இறுதியில் இந்த அபாயகரமான வலையிலிருந்து அந்தக் குடும்பம் எப்படித் தப்பியது, அந்த நாசகாரத் திட்டத்தை நிலாவும் ராஜாராமும் எவ்வாறு முறியடித்தார்கள் என்பதே மீதிக் கதையாக விரிகிறது.

சண்டை வடிவமைப்பு: வீட்டுக்குள் நடக்கும் மரண அடி

‘பிளாஸ்ட்’ திரைப்படத்தின் மிக முக்கியமான பலமே அதன் சண்டைக் காட்சிகள்தான். ஸ்டண்ட் இயக்குநர் பீனிக்ஸ் பிரபு அமைத்துள்ள சண்டை அமைப்புகள் செயற்கைத்தனம் இல்லாமல், பார்ப்பவர்களை இருக்கை நுனியில் அமர வைக்கின்றன. பிரம்மாண்டமான தொழிற்சாலைகளிலோ அல்லது வெட்டவெளிகளிலோ நடக்கும் வழக்கமான சண்டைகளாக இல்லாமல், ஒரு சாதாரண இரண்டு படுக்கையறை வீட்டுக்குள், சமையலறைப் பாத்திரங்களையும் தையல் இயந்திரங்களையும் வைத்துக்கொண்டு அவர்கள் நிகழ்த்தும் தற்காப்புத் தாக்குதல்கள் புதுமையாகவும் ரசிக்கும்படியாகவும் உள்ளன.

அருண்கிருஷ்ணா ராதாகிருஷ்ணனின் நேர்த்தியான கேமரா கோணங்கள் சண்டைக் காட்சிகளின் வேகத்தை எந்தவித குழப்பமும் இன்றி திரையில் கடத்துகின்றன. தேவையின்றி இருட்டடிக்காமல், ஒவ்வொரு அடியும் துல்லியமாகத் தெரியும் வண்ணம் காட்சிகளைப் படமாக்கியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. பிரதீப் இ. ராகவின் படத்தொகுப்பு சண்டைக்காட்சிகளுக்குத் தேவையான விறுவிறுப்பைக் கூட்டுகிறது.

ரவி பஸ்ரூரின் பின்னணி இசை அதிரடி தருணங்களுக்கு உயிரூட்டுகிறது. சில அமைதியான காட்சிகளில் இசை சற்று அதிக சத்தத்துடன் ஒலித்தாலும், சண்டைக்காட்சிகளின் போது எழும் அந்த கனமான இசை பார்வையாளர்களுக்கு உற்சாகத்தை அளிக்கிறது.

நடிகர்களின் பங்களிப்பு: பிரீத்தியின் ஆளுமையும், அர்ஜுனின் பக்குவமும்

இந்தப் படத்தின் உண்மையான நாயகி பிரீத்தி முகுந்தன் தான் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. வெறும் கவர்ச்சிப் பதுமையாகவோ அல்லது கதாநாயகனைச் சார்ந்திருக்கும் பாத்திரமாகவோ இல்லாமல், முழு ஆக்ஷன் அவதாரத்தில் மிரட்டியிருக்கிறார். பெண்களைப் பலவீனமானவர்களாக மட்டுமே பார்க்கும் ஆண்களின் அதிகாரத் திமிரை உடைத்தெறியும் அவருடைய கம்பீரமான பார்வையும், மின்னல் வேக உதைப்புகளும் மிகச் சிறப்பு. தமிழ் சினிமாவில் ஒரு இளம் நடிகை இத்தகைய கடினமான சண்டைக் காட்சிகளை இவ்வளவு நேர்த்தியாகச் செய்திருப்பது மிக அரிதான ஒன்று.

அடுத்ததாக, ‘ஆக்‌ஷன் கிங்’ அர்ஜுன் சர்ஜா. தன் இமேஜை முன்னிறுத்தாமல், கதைக்கு என்ன தேவையோ அதை மட்டுமே செய்து ஒரு பக்குவமான தந்தையாகத் தன் இருப்பைப் பதிவு செய்துள்ளார். மகளுக்குப் பின்னால் ஒரு பெரும் தூணாக நின்று அவர் காட்டும் பாசமும், களத்தில் இறங்கும் போது வெளிப்படுத்தும் நிதானமான ஆக்‌ஷனும் சிறப்பு.

அமைதியான குடும்பத் தலைவியாகத் தோன்றி, தன் குடும்பத்திற்கு ஆபத்து என்றவுடன் தலைமுடியை முடிந்து கொண்டு களத்தில் இறங்கி அடிக்கும் காட்சியில் அபிராமி விசில் பறக்க வைக்கிறார். தையல் மெஷினில் இருந்து விலகி அவர் காட்டும் ஆக்ரோஷம் ரசிக்க வைக்கிறது. நகைச்சுவை மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளில் சித்தப்பாவாக வரும் விவேக் பிரசன்னா கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறார். வில்லன்களாக வரும் அர்ஜுன் சிதம்பரம் மற்றும் ஜான் கொக்கேன் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நிறைவாகச் செய்துள்ளனர்.

பலவீனங்கள்: சறுக்கும் மூன்றாம் பாகமும், பலவீனமான லாஜிக்கும்

படம் பல இடங்களில் சுவாரஸ்யமாக நகர்ந்தாலும், திரைக்கதையில் உள்ள சில குறைபாடுகள் படத்தை முழுமையான வெற்றியை நோக்கி நகர்த்துவதைத் தடுக்கின்றன.

முதல் பாதியில் வில்லன்களின் பின்னணியை விவரிப்பதற்காக இயக்குநர் எடுத்துக்கொள்ளும் நீண்ட நேரம் சற்று சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. தேவையில்லாத பல துணை கதாபாத்திரங்களின் அறிமுகம் கதையின் பிரதான ஓட்டத்தைத் தாமதப்படுத்துகிறது. மேலும், முதல் பாதியில் மிக இயல்பாக நகரும் கதை, இரண்டாம் பாதியில் குறிப்பாக இறுதிக்கட்டத்தில் பெரும் லாஜிக் மீறல்களைச் சந்திக்கிறது.

ஒரு சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பம் இவ்வளவு பெரிய குற்றங்களைச் செய்துவிட்டு, சடலங்களை மறைத்துவிட்டு காவல்துறையிடம் எந்தவித தடையுமின்றி தப்புவது நம்பும்படியாக இல்லை. பாபநாசம் போன்ற படங்களில் காட்டப்படும் அந்த அபாரமான அறிவார்ந்த தற்காப்புத் திட்டமிடல் இங்கு மிஸ்ஸிங். குடும்பத்தினர் மிக எளிதாக பல இடங்களுக்குள் நுழைவதும், ஆதாரங்களை அழிப்பதும் சினிமாத்தனமாக மாறிவிடுகிறது. மேலும், கிராமத்தின் அழிவைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்டும் காட்சிகளை சற்று கத்தரித்திருக்கலாம்.

இறுதித் தீர்ப்பு

சில பலவீனமான திரைக்கதை முடிவுகளையும், லாஜிக் மீறல்களையும் கடந்து பார்த்தால், ‘பிளாஸ்ட்’ திரைப்படம் ஆக்ஷன் பிரியர்களுக்கும் குடும்பப் பார்வையாளர்களுக்கும் ஒரு சராசரிக்கும் மேலான (Above Average) பொழுதுபோக்கு அனுபவத்தை வழங்கத் தவறவில்லை. பெண்களின் சுயமரியாதையையும், தற்காப்புக் கலையின் அவசியத்தையும் போதிக்கும் விதத்தில் உருவான இந்தத் திரைப்படம் வார இறுதியில் குடும்பத்தோடு பார்த்து ரசிக்கக்கூடிய ஒரு தரமான படமே.

CINEMA SPICE RATING: ★★½ (2.5/5)