The Devil’s Mouth திரைவிமர்சனம்: நச்சு நட்பும், ரத்தவெறி கொண்ட புல் சுறாவும் மோதும் திகில் களம்!

பரந்த நீலக் கடலின் அழகிய மேற்பரப்புக்கு அடியில், மனிதர்களை வெறும் இரையாக மட்டுமே பார்க்கும் ஒரு கொடூர விலங்கு பதுங்கியிருக்கிறது என்ற எண்ணமே எப்போதும் மனித குலத்திற்குள் ஒரு வித அச்சத்தை விதைக்கக்கூடியது. அந்த வகையில், ஹாலிவுட் சினிமாவில் சுறாக்களை மையமாகக் கொண்டு வெளியாகும் சர்வைவல் த்ரில்லர் படங்களுக்குத் தனி ஒரு ரசிகர் பட்டாளமே உண்டு. இயக்குனர் ஜெஃப் வாட்லோ இயக்கத்தில் வெளியாகியுள்ள The Devil’s Mouth திரைப்படம், வழக்கமான பரந்த கடல் பரப்பைத் தவிர்த்துவிட்டு, தாய்லாந்தின் வெள்ளம் சூழ்ந்த இருண்ட நிலத்தடிக் குகைக்குள் கதையை நகர்த்தி, பார்வையாளர்களை இருக்கையின் நுனிக்கே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது.

கல்லூரிப் படிப்பை முடித்த கையோடு, எதிர்கால வாழ்க்கையின் பொறுப்புகள் தங்களைத் தனித்தனியே பிரிப்பதற்கு முன்பாக, ஐந்து நெருங்கிய அமெரிக்க நண்பர்கள் தாய்லாந்திற்கு இன்பச்சுற்றுலா வருகிறார்கள். நாயகி சாரா (கேத்ரின் நியூட்டன்) தனது தந்தையின் மறைவினால் ஏற்பட்ட மன அழுத்தத்தில் இருந்து மீள முயலும் ஒரு அமைதியான பெண். அவளுடைய தோழி மேக்ஸ் (லானா காண்டோர்), எல்லோரையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க நினைக்கும் ஒரு ஆதிக்க குணம் கொண்ட நபர். மேக்ஸின் காதலன் ஜேம்ஸ் (நிகோ ஹிராகா), மற்றொரு ஜோடியான கிரெக் (காவின் காசலெக்னோ) மற்றும் அட்ரியானே (டாமி ரோஸ்) ஆகியோரும் இவர்களுடன் இணைகிறார்கள்.

தாய்லாந்தின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பகுதியில் அமைந்திருக்கும், பார்ப்பதற்குப் பிசாசின் வாய் போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட The Devil’s Mouth என்ற ஆழ்குகைப் பகுதிக்குள் அவர்கள் நீச்சல் சாகசம் செய்ய முடிவெடுக்கிறார்கள். உள்ளூர் வழிகாட்டியான வாட் (டெய்ம் தப்திம்தோங்) எளிய பாதையைப் பரிந்துரைத்தாலும், தன்னிச்சையாக முடிவெடுக்கும் மேக்ஸ் மிகவும் ஆபத்தான ‘சிவப்புப் பாதை’ வழியே செல்ல அனைவரையும் வற்புறுத்துகிறாள். அண்மையில் வீசிய புயல் காரணமாக கடல்நீர் அந்த நிலத்தடிக் குகைக்குள் புகுந்திருக்க, அதனோடு சேர்ந்து ஒரு ஆக்ரோஷமான ‘புல் சுறா’ (Bull Shark) உள்ளே சிக்கியிருக்கிறது. குறுகலான குகை, குறையும் ஆக்சிஜன், வழியறியாத இருள்—இவற்றுக்கு நடுவே அந்த ஆட்கொல்லி சுறா மனிதர்களை ஒவ்வொன்றாக வேட்டையாடத் தொடங்குகிறது.

பதறவைக்கும் கிளாஸ்ட்ரோஃபோபியா உணர்வு

வழக்கமான சுறா படங்களில் மனிதர்கள் தப்பித்து நீந்துவதற்குப் பரந்த கடல் இருக்கும். ஆனால், இந்தப் படத்தில் அந்த வாய்ப்பே இல்லை என்பதுதான் திரைக்கதையின் மிகப்பெரிய பலம். ஒளிப்பதிவாளர் ஜேம்ஸ் நைஸ்ட் மற்றும் இயக்குனர் ஜெஃப் வாட்லோ அமைத்திருக்கும் அந்த நிலத்தடிக் குகை அரங்குகள் அசாத்தியமானவை. பாறைகள் தலைக்கு மேலேயும் பக்கவாட்டிலும் இறுக்கமாகச் சூழ்ந்திருக்க, தலைக்கவச விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் மட்டுமே பாதையைக் கண்டறிய வேண்டிய கட்டாயம் கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்படுகிறது.

பார்வையாளர்களுக்கே ஒரு கணம் மூச்சுத்திணறுவது போன்ற உணர்வை இந்தக் காட்சிகள் துல்லியமாக ஏற்படுத்துகின்றன. ஒவ்வொரு முறையும் தண்ணீருக்குள் மூழ்கிப் பாதையைக் கடக்கும்போதும், மனிதர்களின் மூச்சுக் காற்று குறைந்துபோவதும், கால்களை வேகமாக அசைத்தால் சுறா சத்தம் கேட்டு வந்துவிடுமோ என்ற பதற்றமும் திரையெங்கும் பரவுகிறது. குறிப்பாக, புல் சுறாக்கள் வேட்டையாடும் விதம் அலாதியானது; அவை இரையை நேரடியாகக் கடிக்காமல் பாறைகளிலும் மனித உடலிலும் பலமாக மோதி நிலைகுலையச் செய்யும் தன்மையுடையவை. இந்த இயல்பு படத்தில் அற்புதமாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

மனித ஈகோவும் உடைந்த நட்பும்

ஒரு திகில் படத்தில் பயம் மட்டுமே இருந்தால் போதாது; அங்குச் சிக்கும் மனிதர்களுக்கு இடையேயான உறவுச் சிக்கல்களும் கதையை ஆழமாக்க வேண்டும். அதை எழுத்தாளர்கள் அஜா கேபிள் மற்றும் மியுங் ஜோ வெஸ்னர் கச்சிதமாகச் செய்துள்ளனர். சாரா மற்றும் மேக்ஸ் இடையேயான நச்சு நட்பு (Toxic Friendship) கதையின் ஆரம்பத்திலிருந்தே கவனத்தை ஈர்க்கிறது. நண்பர்களுக்காகத் தன் ஆசைகளைத் தியாகம் செய்யும் சாராவும், தன் விருப்பங்களை மட்டுமே திணிக்கும் மேக்ஸும் ஆபத்தின் விளிம்பில் மோதிக்கொள்ளும் தருணங்கள் சுவாரஸ்யமானவை.

கேத்ரின் நியூட்டன் தனது அழுத்தமான நடிப்பால் படத்தை முழுமையாகத் தாங்கிப் பிடிக்கிறார். மென்மையான பெண்ணாக அறிமுகமாகி, மரண பயம் சூழ்ந்த சூழலில் உயிர் பிழைக்கப் போராடும் உறுதியான நாயகியாக அவர் மாறும் விதம் சிறப்பு. லானா காண்டோர், பார்வையாளர்களைத் தன் திமிரான பேச்சால் வெறுக்க வைக்கும் மேக்ஸ் பாத்திரத்தில் துணிச்சலாக நடித்துள்ளார். ஜேம்ஸ், கிரெக், அட்ரியானே போன்ற பிற கதாபாத்திரங்கள் வழக்கமான பலிகடாக்களாகவே வந்து சென்றாலும், தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியைச் சரியாகச் செய்திருக்கிறார்கள்.

குறைகளும் நிறைகளும்

படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனம் என்னவென்றால், இது ஒரு கடுமையான வயதுவந்தோருக்கான படமாக இல்லாமல் போனதுதான். ரத்தவெறி கொண்ட சுறா வேட்டைகளில் எதிர்பார்க்கப்படும் அதிபயங்கர ரத்தக் களறிக் காட்சிகள் இதில் சற்று மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சுறாவின் தாக்குதல்கள் சட்டென நடந்து முடிந்துவிடுவதாலும், கேமரா சட்டென்று ரத்தச் சுழல்களுக்குத் தாவிவிடுவதாலும் சில இடங்களில் தீவிரத் தன்மை சற்றே குறைகிறது. மேலும், சுறாவின் சிஜிஐ (CGI) காட்சிகள் சில இடங்களில் சற்று அனிமேஷன் போலத் துருத்திக் கொண்டு தெரிகின்றன.

அதேபோல, படத்தின் இறுதிக்கட்ட க்ளைமாக்ஸ் மிக அவசர அவசரமாக முடிக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. சாரா மற்றும் மேக்ஸ் இடையே வளர்க்கப்பட்ட ஆழமான உணர்வுப் பூர்வமான முரண்கள் முழுமையான திருப்தியுடன் நிறைவடையாமல் சட்டெனத் திரை முடிவுக்கு வருவது சற்று ஏமாற்றமளிக்கிறது.

இருப்பினும், தாய்லாந்தின் நிலப்பரப்பும், தத்ரூபமாக உருவாக்கப்பட்ட குகை அமைப்புகளும் படத்தை ஒரு தரமான திரையனுபவமாக மாற்றுகின்றன. தேவையற்ற சலிப்பூட்டும் நீளங்கள் இன்றி, விறுவிறுப்பான திரைக்கதையோடு நகர்வது படத்தின் பெரிய பிளஸ்.

முடிவுரை

The Devil’s Mouth திரைப்படம் வழக்கமான சுறா பாணி படங்களிலிருந்து மாறுபட்டு, குகைக்குள் ஏற்படும் மூச்சுத்திணறல் பயத்தின் வழியாக ரசிகர்களைக் கட்டிப்போடுகிறது. கேத்ரின் நியூட்டனின் இயல்பான நடிப்பு மற்றும் பதறவைக்கும் நீருக்கடி காட்சிகள் படத்தைக் காப்பாற்றுகின்றன. விடுமுறை நாளில் விறுவிறுப்பான, அதே சமயம் ஒரு திகிலூட்டும் சர்வைவல் அனுபவத்தை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படம் ஒரு அருமையான பொழுதுபோக்கு விருந்து!