ஹாலிவுட் திரையுலகில் வன்முறையையும் போர்க்கள வீரர்களின் ரத்த சம்பந்தமான சகோதரத்துவத்தையும் காட்சிப்படுத்துவதில் தனக்கென ஒரு தனி முத்திரையைப் பதித்தவர் இயக்குனர் டேவிட் அய்யர். அவரது அதிரடிப் படங்களின் வரிசையில், இந்த Heart of the Beast திரைப்படம் முற்றிலும் மாறுபட்ட, இயற்கையின் பிரம்மாண்டத்திற்கு நடுவே நகரும் ஒரு உன்னதமான உயிர்வாழ்வுப் பயணமாக மலர்ந்திருக்கிறது. அதிநவீன நகரங்களின் நிழலுலக மோதல்களை விடுத்து, அலாஸ்காவின் கரடுமுரடான, தனிமை சூழ்ந்த வனப்பகுதிக்குள் பார்வையாளர்களை இழுத்துச் செல்கிறார் இயக்குனர்.
கதையின் நாயகன் ஜேம்ஸ் பெல்மண்ட் (பிராட் பிட்), அமெரிக்காவின் சிறப்புப் படையில் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற ஒரு முன்னாள் கமாண்ட் சார்ஜென்ட் மேஜர். பல போர்க்களங்களைக் கண்ட அவரது உடலிலும் மனதிலும் ஆறாத வடுக்கள். மனித சமுதாயத்தின் இரைச்சலை விட்டு விலகி வாழ நினைக்கும் ஜேம்ஸ், தனது சீப்ளேன் ரக சிறிய விமானத்தில் அலாஸ்கா ஏரிகளுக்குப் பயணம் செய்கிறார். அவருடன் பயணிப்பது ஓடின் என்ற ராணுவப் பயிற்சி பெற்ற ஜெர்மன் ஷெப்பர்ட் நாய். ஓடினும் சாதாரண நாய் அல்ல; போர்க்களத்தில் ஒரு காலை இழந்து செயற்கைக் காலுடன் வலம் வரும், டைட்டானியம் பற்களைக் கொண்ட ஒரு மாவீரன். இருவரும் தூக்கத்தில் போர்க்களக் கொடுங்கனவுகளால் துடிக்கும் போஸ்ட் ட்ராமாடிக் ஸ்ட்ரெஸ் (PTSD) பாதிப்பிற்கு உள்ளானவர்கள்.
அமைதியான ஒரு முகாமுக்குப் பிறகு அவர்கள் வானில் பறக்கும்போது, ஜேம்ஸுக்கு திடீரென மாரடைப்பு ஏற்படுகிறது. கட்டுப்பாட்டை இழந்த விமானம் ஒரு ஒதுக்குப்புறமான ஏரியில் மோதி விபத்துக்குள்ளாகிறது. உயிர் பிழைக்கும் இருவரும் நாகரிக உலகின் சாலையை அடைய சுமார் 58 மைல்கள் (93 கிலோமீட்டர்கள்) அடர்ந்த வனப்பகுதியைக் கால்நடையாகக் கடக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். அங்கிருந்து துவங்குகிறது இரு உயிர்விரட்டிகளின் அசாத்தியப் போராட்டம்.
இயற்கையின் கொடூரமும் திக் திக் காட்சிகளும்
ஒரு சர்வைவல் த்ரில்லர் திரைப்படத்திற்கு மிக முக்கியமானது அது உருவாக்கும் பதற்றமும், ஆபத்தின் அடர்த்தியும் ஆகும். அந்த வகையில், கேமரூன் அலெக்சாண்டரின் திரைக்கதை ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பார்வையாளர்களின் இதயத் துடிப்பை எகிற வைக்கிறது.
படத்தில் வரும் பல அதிரடித் தருணங்கள் மறக்க முடியாதவை:
-
கரடியுடன் ஒரு கண் பார்வை யுத்தம்: காட்டின் நடுவே திடீரென எதிர்ப்படும் ராட்சத கிரிஸ்லி கரடிக்கு முன்னால், ஓடினைத் தடுத்து நிறுத்தி, கண்களை நேருக்கு நேர் பார்க்காமல் ஜேம்ஸ் பின்வாங்கும் காட்சி, அமைதியான பயங்கரவாதத்தின் உச்சம்.
-
பள்ளத்தாக்கு ஆற்று விபத்து: மரக் கட்டைகளால் ஆன ஒரு பாழடைந்த பாலத்தைக் கடக்கும்போது பாலம் உடைகிறது. அந்த நொடியில் தன்னை விட ஓடினின் உயிரைக் காப்பாற்ற அவனைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ஜேம்ஸ் கொந்தளிக்கும் ஆற்றுக்குள் விழுகிறார்.
-
கொடூர எலும்பு முறிவு: ஆற்றுப் பாறைகளில் அடிபட்டு ஜேம்ஸின் கை எலும்பு உடைகிறது. மயக்கமடைந்த எஜமானனை ஆற்றில் இருந்து வெளியே இழுத்து வந்து, உடைந்த எலும்பை மீட்டெடுக்க ஓடின் உதவும் காட்சி திரையரங்குகளை உறைய வைக்கிறது.
-
ஓநாய்களின் நள்ளிரவு வேட்டை: மான்குட்டியை வேட்டையாடும் ஓநாய்க் கூட்டத்திடமிருந்து தப்பிக்க முயன்றாலும், இரவில் அந்தப் பேக்-லீடர் ஓநாய்கள் அவர்களைத் தாக்குகின்றன. கையில் ஈட்டியும் கத்தியுமாக ரத்தம் சொட்டச் சொட்ட ஜேம்ஸும், தனது கூரிய டைட்டானியம் பற்களால் ஓடினும் நடத்தும் அந்த யுத்தம் மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது.
இந்தக் காட்சிகள் எதிலும் நாயகன் அசாத்திய சக்திகள் கொண்ட மனிதனாகக் காட்டப்படவில்லை. ஒவ்வொரு அடியிலும் அவனது சதை கிழிகிறது, மூச்சுத் திணறுகிறது, ரத்தம் சிந்துகிறது. உடலின் வலி முகத்தில் வழிய வழிய பிராட் பிட் காட்டும் அந்த இயலாமையும் ஆக்ரோஷமும் திரையில் அப்பட்டமான எதார்த்தத்தைக் கொண்டுவருகின்றன.
பிராட் பிட்டின் அமைதியான ஆளுமையும் நாய் ஓடினின் நடிப்பும்
பிராட் பிட் தனது திரைவாழ்வில் பல மறக்க முடியாத கதாபாத்திரங்களைச் செய்துள்ளார். ஆனால் இந்த படத்தில் அவர் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் அடக்கி வாசித்த முதிர்ச்சியான நடிப்பு அலாதியானது. குறைவான வசனங்கள், ஆழமான மௌனம், காட்டின் ஆபத்துகளை உணர்ந்து சுழலும் கூர்மையான கண்கள் என பிராட் பிட் காட்சியெங்கும் வியாபித்திருக்கிறார். தொடக்கத்தில் கேம்ப் ஒன்றில் சந்திக்கும் வாட்கின்ஸ் (ஜே.கே. சிம்மன்ஸ்) என்ற முதியவருடன் பேசும் சில நிமிடங்களைத் தவிர, படம் முழுவதும் பிராட் பிட் தனிமையிலும் ஓடினுடனான ஊமைப் பாசத்திலுமே நகர்கிறார்.
அதேபோல், படத்தில் ஓடினாக நடித்த ‘உபெர்’ என்ற ஜெர்மன் ஷெப்பர்ட் நாயின் பங்களிப்பு உலகத்தரம் வாய்ந்தது. பொதுவாக விலங்குகளை வைத்து எடுக்கப்படும் படங்களில் தேவையில்லாத மிகை உணர்ச்சிகள் திணிக்கப்படும். ஆனால் இதில் ஓடின் ஒரு ராணுவ வீரனாகவே மதிக்கப்படுகிறான். எஜமானனின் பலவீனத்தைப் புரிந்துகொண்டு துணை நிற்பதும், பனியில் அவன் விழும்போது முகத்தை நக்கி உற்சாகப்படுத்துவதும் எந்தவித செயற்கைத்தனமும் இல்லாமல் மிக இயல்பாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு காட்சியில் ஓடின் இறந்துவிட்டதாக நினைத்து பிராட் பிட் கதறி அழுது, பின் அவன் உயிருடன் இருப்பதை அறிந்து கட்டியணைக்கும் தருணம், கல் நெஞ்சையும் கரைய வைக்கும்.
வாழ்வின் எல்லைக்கோட்டில் ஒரு கவிதை
Heart of the Beast என்பது வெறும் காட்டில் தப்பிக்கும் கதை மட்டுமல்ல; அது மனிதனின் வாழ்வுக்கும் மரணத்திற்குமான இடைவெளியைப் பேசும் தத்துவார்த்தப் படைப்பு. உடலில் ஏற்பட்ட ஆழமான காயங்கள், தொற்றுகள் மற்றும் கடுமையான ரத்தப்போக்கு காரணமாக ஜேம்ஸின் உடல் நடைப்பயணத்தின் முடிவில் தளர்ந்துபோகிறது. ஒரு மலையின் உச்சியை அடைந்ததும், தான் இனி உயிர் பிழைக்கப் போவதில்லை என்பதை உணரும் ஜேம்ஸ், ஒரு உருக்கமான கடிதத்தை எழுதி ஓடினின் பையில் வைக்கிறார்.
வடக்கத்திய துருவ ஒளியின் (Northern Lights) கண்ணைக் கவரும் வண்ண ஜாலங்களுக்குக் கீழே, எஜமானனும் அவனது விசுவாசமிக்க நாயும் ஒன்றாக அந்த இரவைக் கழிக்கின்றனர். அதிகாலையில் பனி படர்ந்த அந்த அமைதியில் ஜேம்ஸ் அமைதியாகக் கண்மூடுகிறார். அந்த மரணம் ஒரு தோல்வி அல்ல; அது கடமையை முடித்த ஒரு மாவீரனின் அமைதியான விடைபெறல். விடிந்ததும், எஜமானனின் கட்டளைப்படி சாலையை நோக்கி ஓடிவரும் ஓடின், அங்கு வரும் ஆம்பர் என்ற பெண்ணின் வாகனத்தில் ஏறிப் புது வாழ்வைத் தொடங்குவதுடன் படம் நிறைவடைகிறது.
தொழில்நுட்ப நேர்த்தி மற்றும் இறுதித் தீர்ப்பு
மௌரோ ஃபியோரின் ஒளிப்பதிவு நியூசிலாந்தின் பனி படர்ந்த மலைகளையும், அடர்ந்த வனங்களையும் காட்சி விருந்தாக மாற்றியுள்ளது. ஜாரெட் மைக்கேல் ஃப்ரை அமைத்த பின்னணி இசை, தேவையில்லாத இடங்களில் ஆர்ப்பரிக்காமல், அமைதியையும் காற்றின் ஒலியையும் முன்னிறுத்திப் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளது. விலங்குகளுக்கான கிராபிக்ஸ் காட்சிகளில் சில சிறிய குறைகள் தெரிந்தாலும், படத்தின் உணர்ச்சிப் பிரவாகம் அதை மறக்கடிக்கச் செய்கிறது.
மனிதனுக்கும் ஒரு வாய்பேசாத மிருகத்திற்கும் இடையிலான உன்னதமான நேசத்தையும், விசுவாசத்தையும் ரத்தமும் சதையுமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது இந்தத் திரைப்படம். ஆக்ஷன் பிரியர்கள் மட்டுமின்றி, அனைத்துத் தரப்பு சினிமா ரசிகர்களும் திரையரங்குகளில் தவறவிடக் கூடாத ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான கிளாசிக் சர்வைவல் த்ரில்லர் Heart of the Beast.
CINEMA SPICE RATING: ★★★★ (4/5)