தெலுங்கு சினிமா உலகில், ஒரு மிகப்பெரிய மாஸ் ஹீரோவும், ஜாலியான காமெடி படங்களை கொடுக்கும் இயக்குநரும் இணைந்தால் எதிர்பார்ப்பு எகிறும் என்பது எழுதப்படாத விதி. அந்த வகையில், மெகாஸ்டார் சிரஞ்சீவி மற்றும் “ஹிட் மெஷின்” என்று அழைக்கப்படும் இயக்குநர் அனில் ரவிப்புடி ஆகியோர் முதன்முறையாக இணைந்திருக்கும் படம் தான் ‘மன சங்கர வர பிரசாத் காரு’. சங்கராந்தி பண்டிகை கொண்டாட்டங்களுக்கு மத்தியில் வெளியாகியுள்ள இப்படம், சிரஞ்சீவியின் பழைய பாணியிலான காமெடி கலாட்டாவை மீண்டும் கொண்டு வரும் என்ற வாக்குறுதியை அளித்தது. சமீபத்திய சீரியஸான படங்களில் இருந்து விலகி, ரசிகர்களுக்கு ஒரு ஜாலியான விருந்தாக இப்படம் அமைந்துள்ளது என்றாலும், திரைக்கதையில் சில சறுக்கல்களையும் கொண்டுள்ளது.
கதைக்களம்: கடமையா? குடும்பமா? படத்தின் நாயகன் சங்கர வர பிரசாத் (துடிப்பான நடிப்பில் சிரஞ்சீவி). பார்ப்பதற்கு மிகவும் சாதுவான, நடுத்தர வர்க்க குடும்பத் தலைவராகத் தெரியும் இவர், உண்மையில் ஒரு நேர்மையான தேசிய பாதுகாப்பு அதிகாரி (NSG Officer). இவரது உலகம் இவரது மனைவி சசிரேகாவைச் (நேர்த்தியான நடிப்பில் நயன்தாரா) சுற்றியே சுழல்கிறது. சசிரேகா ஒரு வெற்றிகரமான தொழிலதிபர் மற்றும் ஆணவம் மிக்க பணக்காரரான ஜி.வி.ஆர் (சச்சின் கெடேகர்) என்பவரின் மகள்.
90-களின் கிளாசிக் சினிமா பாணியிலான மோதல் தான் படத்தின் கரு. மாமனாரின் ஈகோ மற்றும் சில தவறான புரிதல்களால், பிரசாத் மற்றும் சசிரேகா விவாகரத்து பெற்று பிரிகிறார்கள். இதனால் பிரசாத் தனது மனைவி மற்றும் இரண்டு குழந்தைகளை விட்டுப் பிரிய நேரிடுகிறது. ஆறு வருடங்களுக்குப் பிறகு, டேராடூனில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் படிக்கும் தனது குழந்தைகளுடன் மீண்டும் இணைய விரும்பும் பிரசாத், அங்கு ஒரு உடற்கல்வி ஆசிரியராக (PT Master) மாறுவேடமிட்டுச் செல்கிறார். இதற்கிடையில், சசிரேகாவை மணக்க வரும் வெங்கி (வெங்கடேஷ் டகுபதி) மற்றும் ஜி.வி.ஆரைக் கொல்ல நடக்கும் சதித் திட்டம் என கதை சூடுபிடிக்கிறது. தனது ரகசிய அடையாளம், தந்தை என்ற பொறுப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு அதிகாரியாக தனது கடமை ஆகியவற்றை பிரசாத் எப்படி சமாளிக்கிறார் என்பதே மீதிக்கதை.
நடிப்பு: ‘பாஸ்’ ஈஸ் பேக் (Boss is Back) ‘மன சங்கர வர பிரசாத் காரு’ படத்தை பார்ப்பதற்கு ஒரே ஒரு முக்கிய காரணம் உண்டென்றால், அது சந்தேகமே இல்லாமல் சிரஞ்சீவி தான். ‘ஆச்சார்யா’ அல்லது ‘போலா சங்கர்’ போன்ற படங்களில் இருந்த இறுக்கமான நடிப்பை விட்டுவிட்டு, இதில் மிகவும் ரிலாக்ஸாகவும், துடிப்பாகவும் நடித்துள்ளார். 70 வயதில், 40 வயது கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பது சவாலானது என்றாலும், சிரஞ்சீவியின் எனர்ஜி அந்த குறையை மறைத்துவிடுகிறது. குறிப்பாக, தனது மனைவியிடம் இருந்து உண்மையை மறைக்க அவர் படும் பாடும், குழந்தைகளுடன் அவர் செய்யும் சேட்டைகளும் அருமை. ‘சண்டப்பாய்’ படத்தில் நாம் பார்த்த அந்த பழைய சிரஞ்சீவியை நினைவுபடுத்துகிறார்.
நயன்தாரா, சசிரேகா கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான கம்பீரத்தைக் கொடுத்துள்ளார். பணக்கார வீட்டுப் பெண் என்ற வழக்கமான பாத்திரம் தான் என்றாலும், அதை தனது அனுபவ நடிப்பால் மெருகேற்றியுள்ளார். படத்தின் ஆரம்பத்தில் வசனங்களே இல்லாமல், முகபாவனைகள் மூலமே சிரஞ்சீவியுடன் அவர் வெளிப்படுத்தும் ‘கெமிஸ்ட்ரி’ ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது. பிரசாத்தின் தாயாக வரும் ஜரீனா வஹாப், குறைந்த நேரமே வந்தாலும், ஒரு முக்கியமான செண்டிமெண்ட் காட்சியில் மனதை கவர்கிறார்.
வெங்கடேஷ் மற்றும் பிற நட்சத்திரங்கள் ரசிகர்களால் பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட வெங்கடேஷ் டகுபதியின் சிறப்புத் தோற்றம் (வெங்கி கவுடா) கலவையான விமர்சனங்களைப் பெறுகிறது. இரண்டு ஜாம்பவான்களும் ஒரே திரையில் தோன்றுவதும், பழைய ஹிட் பாடல்களுக்கு நடனமாடுவதும் ரசிகர்களுக்கு ஒரு திருவிழா தான். ஆனால், கதைப்படி பார்த்தால், இவரது கதாபாத்திரம் ஒரு ஸ்கிட் காமெடி போலத் திணிக்கப்பட்டது போல் உள்ளது. இது ஜாலியாக இருந்தாலும், படத்தின் இரண்டாம் பாதியின் ஓட்டத்தை பாதிக்கிறது.
கேத்ரின் தெரசா, ஹர்ஷ வர்தன் மற்றும் அபினவ் கோமதம் ஆகியோர் ஆங்காங்கே சிரிப்பு மூட்டுகிறார்கள். ஆனால் படத்தின் மிகப்பெரிய மைனஸ், சுதேவ் நாயர் ஏற்றுள்ள வில்லன் கதாபாத்திரம். வில்லனுக்கான எந்தவிதமான அழுத்தமும் இல்லாமல், கிளைமாக்ஸில் அடி வாங்குவதற்காகவே வைக்கப்பட்ட பாத்திரம் போல் இது எழுதப்பட்டுள்ளது.
இயக்கம் மற்றும் தொழில்நுட்பம் இயக்குநர் அனில் ரவிப்புடிக்கு ரசிகர்களின் நாடித் துடிப்பு நன்றாகத் தெரியும். பெண்களுக்குத் தேவையான செண்டிமெண்ட், குழந்தைகளுக்குத் தேவையான காமெடி (மாஸ்டர் ரேவந்த் காட்சிகள்), மற்றும் ரசிகர்களுக்குத் தேவையான மாஸ் என அனைத்தையும் ஒரு பேக்கேஜாகக் கொடுத்துள்ளார். முதல் பாதி மிகவும் விறுவிறுப்பாகவும், ஜாலியாகவும் செல்கிறது.
இருப்பினும், இடைவேளைக்குப் பிறகு திரைக்கதை தடுமாறுகிறது. “லாஜிக் பார்க்காதீர்கள்” என்ற அணுகுமுறை எல்லை மீறுகிறது. இரண்டாம் பாதியில் வரும் சில காட்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவது போலவும், நீளமாகவும் உள்ளது. எடிட்டர் தம்மிராஜு இரண்டாம் பாதியை இன்னும் கொஞ்சம் கத்தரித்திருக்கலாம்.
இசை அமைப்பாளர் பீம்ஸ் சிசிரோலியோ சிறப்பான பணியைச் செய்துள்ளார். பாடல்கள் கதைக்குத் தடையாக இல்லாமல், கதையோடே பயணிக்கின்றன. “சசிரேகா” பாடல் மற்றும் இடைவேளையில் வரும் நாட்டுப்புற பாடல் ஆகியவை ரசிக்கும்படி உள்ளன. சமீர் ரெட்டியின் ஒளிப்பதிவு கண்களுக்கு குளிர்ச்சியாகவும், பண்டிகை கால படத்திற்குத் தேவையான வண்ணங்களுடனும் உள்ளது.
தீர்ப்பு (Verdict) ‘மன சங்கர வர பிரசாத் காரு’ ஒரு சினிமா காவியம் அல்ல, அது அப்படி இருக்கவும் முயற்சிக்கவில்லை. இது சங்கராந்தி பண்டிகைக்காகச் செய்யப்பட்ட ஒரு “ஜாலியான பொழுதுபோக்கு சிற்றுண்டி”. பலவீனமான வில்லன், இழுவையான இரண்டாம் பாதி மற்றும் யூகிக்கக்கூடிய கதை என குறைகள் இருந்தாலும், சிரஞ்சீவிக்காக இதை நிச்சயம் பார்க்கலாம். லாஜிக் பார்க்காமல், குடும்பத்துடன் சிரித்து மகிழ விரும்புபவர்களுக்கு இது ஒரு சராசரிக்கும் மேலான (Above Average) நல்ல தேர்வு.
சுருக்கமாக: பழைய கதை தான், ஆனால் சிரஞ்சீவியின் துடிப்பான நடிப்பிற்காக ஒருமுறை பார்க்கலாம்.
