கருப்பு திரைவிமர்சனம்: சூர்யாவின் அசாத்திய தெய்வீக நடிப்பும், திசைமாறிப் போன இரண்டாம் பாதியும்

நீதிமன்றத்திற்குள் நுழைந்த குலதெய்வம்

மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட சட்டமும் நீதித்துறையும் சாமானிய மக்களுக்கு எட்டாக்கனியாக மாறும் போது, மனித மனம் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தெய்வீக சக்தியைத் தேடி அடைக்கலம் புகுவது இயல்பு. இந்த உளவியல் புள்ளியைத் தூரநோக்குடன் பிடித்து, பக்தி மற்றும் மாஸ் மசாலா பாணியில் ஒரு புதிய திரைவிருந்தாகக் கொடுக்க முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் ஆர் ஜே பாலாஜி. 2026-ன் பெரும் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மத்தியில் வெளியாகியிருக்கும் ‘கருப்பு’ திரைப்படம், தமிழ்நாட்டின் கிராமப்புற வழிபாட்டு முறைகளில் மிக முக்கியத் தெய்வமாக விளங்கும் ‘வேட்டை கருப்பு’ சாமியை மையமாகக் கொண்டு, தற்கால நீதிமன்ற ஊழல்களுக்கு எதிராக ஒரு மாபெரும் கற்பனைக் கதையை (Fantasy Action Drama) கட்டமைத்துள்ளது. கடவுளே ஒரு வழக்கறிஞர் சட்டையைக் கசக்கிக் கொண்டு கோர்ட்டுக்குள் இறங்கி வாதிட்டால் எப்படி இருக்கும் என்ற ஒன்லைன், சினிமா ரசிகர்களை எளிதில் கவரும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது என்பதில் ஐயமில்லை.

திரைக்கதை சுருக்கம்: சாமானியனின் துயரமும் தெய்வத்தின் வருகையும்

படத்தின் ஆரம்பக் காட்சிகள் மிக எதார்த்தமாகவும், பார்ப்பவர்களின் மனதைத் தொடும் வகையிலும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கேரளாவிலிருந்து சென்னைக்குத் தனது மகளின் அவசரக் கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்காக வரும் ஒரு ஏழைத் தந்தை (இந்திரன்ஸ்) மற்றும் மகள் பினு (அனகா மாயா ரவி). அறுவை சிகிச்சைக்கான மருத்துவப் பணத்திற்காகத் தங்களிடம் உள்ள ஒட்டுமொத்த வாழ்நாள் சேமிப்பான 60 சவரன் நகையைத் தூக்கிக்கொண்டு வருகிறார்கள். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இடையில் ஒரு ரயில் நிலையத்தில் வைத்து அவர்களின் நகை அடங்கிய பை திருடப்படுகிறது. காவல் நிலையத்தை நாடும் போது, போலீஸார் 45 சவரனை மட்டும் மீட்டுவிட்டு, அதை முறைப்படி நீதிமன்றத்தின் “Return of Property” (சொத்து மீட்பு) மனு மூலம் தான் திரும்பப் பெற முடியும் என்று கூறி, இவர்களை அலையவிடுகிறார்கள்.

வேறு வழியின்றி, அந்த ஏழைக் குடும்பம் ஏழு கிணறு நீதிமன்றத்தில் கொடிகட்டிப் பறக்கும் செல்வாக்கு மிக்க, ஊழல் நிறைந்த வழக்கறிஞர் பேபி கண்ணனை (ஆர் ஜே பாலாஜி) நாடுகிறார்கள். ஆனால், பேபி கண்ணனோ அவர்களுக்கு உதவ நினைக்காமல், அவசியமான அந்த மருத்துவச் சூழலையும் தனக்குச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு, அவர்களிடம் இருக்கும் சொற்ப பணத்தையும் பிடுங்குகிறார். பிரியாணிக்கும் சிகரெட்டுகளுக்கும் அவர்களை அலைக்கழித்து, வழக்கை வேண்டுமென்றே தள்ளிப்போடுகிறார். தனது மகளின் உயிருக்குக் கடிகாரம் மிக வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், செய்வதறியாது திகைக்கும் அந்தத் தந்தை, நீதிமன்ற வளாகத்தில் இருக்கும் வேட்டை கருப்பு சாமியின் சிலைக்கு முன்னால் அழுது ஒட்டுமொத்தமாகச் சரணடைகிறார்.

கையறு நிலையில் இருக்கும் ஒரு தந்தையின் துயரக் குரல், எல்லையற்ற ஆற்றல் கொண்ட கருப்பசாமியைப் பூலோகத்திற்கு இழுத்து வருகிறது. அசுரர்களைப் போல் தீயவர்களைத் தனது சக்தியால் நேரடியாக வதம் செய்யாமல், மனிதர்களின் சட்டதிட்டங்களுக்கு உட்பட்டே அவர்களை வீழ்த்தத் திட்டமிடுகிறார் கடவுள். அதற்காக ‘சரவணன்’ என்ற பெயரில் புதிய வழக்கறிஞராக கோர்ட்டுக்குள் அவர் அடியெடுத்து வைப்பதே கதையின் திருப்புமுனை.

கோர்ட்டில் நேர்மையின் அடையாளமாக இருக்கும் வழக்கறிஞர் ப்ரீத்தியின் (த்ரிஷா) உதவியுடன் இந்த அமைப்பில் உள்ள ஊழல்களைப் புரிந்துகொள்கிறார் சரவணன். முதல் விசாரணையிலேயே தனது தந்திரங்களால் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் பேபி கண்ணன், சரவணனுக்கு ஒரு சவால் விடுகிறார்: ‘உனக்கு தெய்வீக சக்தி இருக்கிறது என்றால், அதை விடுத்து ஒரு சாதாரண மனிதனாக இந்தச் சட்டத்தை வைத்துக் கொண்டு என்னை வென்று காட்டு’ என்பதே அந்தச் சவால். சவாலை ஏற்று சூர்யா களமிறங்கும் முதல் பாதி விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது.

வின்டேஜ் சூர்யாவின் ஆட்டம்… திசைமாறிய திரைக்கதை!

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் மற்றும் ஒட்டுமொத்தத் தூண் நடிகர் சூர்யா தான் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. கடந்த சில படங்களாக மாறுபட்ட மற்றும் சோதனைக் முயற்சிகளில் இறங்கிய சூர்யா, இதில் தனது ‘அன்பான’ ரசிகர்களுக்குத் தேவையான அக்மார்க் மாஸ் எலிவேஷன்களை அள்ளி வழங்கியுள்ளார். வேட்டை கருப்பு சாமியாக வரும் காட்சிகளில் அவரது கண்களில் தெறிக்கும் ஆக்ரோஷமும், சரவணனாக கோர்ட் காட்சிகளில் காட்டும் மிடுக்கான நடிப்பும் ‘வின்டேஜ் சூர்யா’வை நினைவூட்டுகிறது. அவரது பழைய படங்களான ‘ஆயுத எழுத்து’, ‘கஜினி’, மற்றும் ‘சிங்கம்’ துரைசிங்கம் போன்ற மாஸ் ரெஃபரென்ஸ்கள் தியேட்டரில் விசில் பறக்க வைக்கின்றன.

ஆனால், படத்தின் பலவீனம் அதன் இரண்டாம் பாதியில் தான் மிக வெளிப்படையாகத் தொடங்குகிறது. இடைவேளைக் காட்சியில் ஏற்படும் ஒரு மாபெரும் திருப்பத்திற்குப் பிறகு, படம் தான் அதுவரை கட்டமைத்த எமோஷனல் அடித்தளத்தை அப்படியே கைவிடுகிறது. பினுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அந்தத் துயரத்தை ஆழமாகப் பேசாமல், அடுத்தடுத்து சூர்யாவிற்கான மாஸ் பில்டப்களைக் கொடுப்பதிலேயே இயக்குநர் ஆர் ஜே பாலாஜி அவசரம் காட்டியுள்ளார். இரண்டாம் பாதியில் வரும் பெண்களுக்கான பாலியல் வன்கொடுமை வழக்கு மற்றும் மந்திரி வி.எம்.பாண்டியன் (வேலா ராமமூர்த்தி) சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் மிக முக்கியமானவை என்றாலும், அவை கதையோடு ஒட்டாமல், வெறும் சூர்யாவின் ‘காட் மோட்’ (God Mode) காட்சிகளுக்கான ஒரு எளிய கருவியாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

வழக்கறிஞர் ப்ரீத்தியாக வரும் த்ரிஷா, சூர்யாவுடன் வழக்கமான காதல் காட்சிகளில் நடிக்காமல், ஒரு சக தோழமையாக நீதிக்காகப் போராடும் கதாபாத்திரம் பாராட்டத்தக்கது. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் அவருக்குப் பெரிய வேலை இல்லை. மேலும், சின்மயியின் டப்பிங் த்ரிஷாவின் உதட்டசைவிற்குப் பல இடங்களில் சரியாகப் பொருந்தாமல் பெரும் முரணாகத் தெரிகிறது. வில்லனாக நடித்திருக்கும் ஆர் ஜே பாலாஜி, தனது நக்கல் வசனங்களால் ரசிக்க வைத்தாலும், சூர்யா போன்ற ஒரு மாஸ் ஹீரோவை எதிர்க்கும் ஒரு பவர்ஃபுல் வில்லனுக்கான மிரட்டலான உடல்மொழியிலோ, முதிர்ச்சியிலோ போதாமையை வெளிப்படுத்துகிறார். ஒரு அனுபவம் வாய்ந்த வில்லன் நடிகர் நடித்திருந்தால் இந்த மோதல் இன்னும் உச்சத்தைத் தொட்டிருக்கும்.

தொழில்நுட்பம் மற்றும் முடிவுரை

தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் படம் மிகவும் பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஜி.கே.விஷ்ணுவின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு உலகத்தரம் வாய்ந்த காட்சிகளைத் தந்துள்ளது. நீதிமன்றத்தின் எதார்த்தமான நிறங்களுக்கும், கருப்பு சாமியின் பக்திப் பின்னணிக்குமான வண்ண வேறுபாடுகள் அற்புதம். இசையமைப்பாளர் சாய் அப்யங்கரின் பின்னணி இசை தியேட்டரைக் அதிர வைக்கிறது. ‘காட் மோட்’ மற்றும் ‘ராத்து ராசன்’ பாடல்கள் ரசிகர்களின் கொண்டாட்டத்திற்குப் பக்கா தீனி. எனினும், சில இடங்களில் பின்னணி இசை வசனங்களை விழுங்கும் அளவிற்கு மிக அதிகமாக இருந்தது ஒரு சிறு குறை.

சுருக்கமாகக் கூறின், ‘கருப்பு’ திரைப்படம் சட்டம் மற்றும் கோர்ட் சார்ந்த எதார்த்தமான காட்சிகளில் காட்டும் புத்திசாலித்தனத்தை (Just Court Things), பக்தி மற்றும் பேண்டஸிக்குள் நுழையும் போது (Just God Things) தர்க்கரீதியாகக் கோட்டை விடுகிறது. 90-களில் நாம் டிவியில் பார்த்து ரசித்த ‘அம்மன்’ படங்களின் நவீன கமர்ஷியல் வடிவமாக இந்த படம் உருவாகியுள்ளது. லாஜிக் குறைகளை மறந்து, சூர்யாவின் மாஸ் அவதாரத்திற்காகவும், சாய் அப்யங்கரின் இசைக்காகவும் தியேட்டரில் ஒரு முறை தாராளமாகப் பார்க்கலாம்!

CINEMA SPICE RATING: ★★½ (2.5/5)