அகண்டா 2: தாண்டவம் திரைவிமர்சனம் – பொறுமையைச் சோதிக்கும் பக்தி ஆக்ஷன்!
அறிமுகம்: எதிர்பார்ப்பும் ஏமாற்றமும்
தெலுங்கு சினிமாவில் பாலகிருஷ்ணா – போயபட்டி ஸ்ரீனு கூட்டணி என்றாலே அதிரடி சரவெடிதான். ‘சிம்ஹா’, ‘லெஜெண்ட்’, ‘அகண்டா’ என ஹாட்ரிக் ஹிட் கொடுத்த இந்தக் கூட்டணி, மீண்டும் ‘அகண்டா 2: தாண்டவம்’ மூலம் களமிறங்கியிருக்கிறது. முதல் பாகமான ‘அகண்டா’ மிகப்பெரிய வெற்றி பெற்றதால், இந்த இரண்டாம் பாகத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பு விண்ணைத் தொட்டது. ஆனால், அந்த எதிர்பார்ப்பை இந்தப் படம் பூர்த்தி செய்ததா என்றால், பதில் ‘இல்லை’ என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது. பிரம்மாண்டமான காட்சிகளும் சத்தமும் இருக்கிறதே தவிர, படத்தில் அழுத்தமான கதை இல்லை.
கதைக்களம்: பயோ-வார் மற்றும் ஆன்மீகப் போர்
முதல் பாகத்தின் தொடர்ச்சியாக சில வருடங்களுக்குப் பிறகு கதை தொடங்குகிறது. இந்தியாவின் ஆன்மீக பலத்தை உடைக்க நினைக்கும் அண்டை நாடு (சீனா போல காட்டப்படுகிறது), மகா கும்பமேளாவை குறிவைத்து ஒரு கொடூரமான உயிரி ஆயுதத் தாக்குதலை (Bio-War) நடத்துகிறது. இந்த ஆபத்தான வைரஸை முறியடிக்கும் மருந்தை, டி.ஆர்.டி.ஓ (DRDO) விஞ்ஞானியான ஜனனி (ஹர்ஷாலி மல்ஹோத்ரா) கண்டுபிடிக்கிறார். இவர் முதல் பாகத்தில் வரும் முரளி கிருஷ்ணாவின் (பாலகிருஷ்ணா) மகள்.
வைரஸ் மருந்தை கண்டுபிடித்ததால் ஜனனியின் உயிருக்கு ஆபத்து வருகிறது. இந்தச் சமயத்தில், தன் மகளைக் காப்பாற்றவும், தர்மத்தைக் காக்கவும் அகண்டா ருத்ர சிக்கந்தர் அகோராவாக (பாலகிருஷ்ணா) மீண்டும் என்ட்ரி கொடுக்கிறார். ஆன்மீக பலத்துடன் வரும் அகண்டா, எதிரிகளை எப்படி வீழ்த்துகிறார்? நாட்டை எப்படிக் காப்பாற்றுகிறார் என்பதே மீதிக்கதை.
நடிப்பு: பாலய்யாவின் ஒன்-மேன் ஷோ
பாலகிருஷ்ணா திரையில் தோன்றும்போதெல்லாம் தியேட்டர் அதிர்கிறது. அகோரா வேடத்தில் அவர் காட்டும் கம்பீரம், சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்களை உச்சரிக்கும் வேகம், வில்லன்களைப் பந்தாடும் விதம் என மனுஷன் மிரட்டியிருக்கிறார். குறிப்பாக, தர்மத்தைப் பற்றிப் பேசும் காட்சிகளில் ரசிகர்களைக் கட்டிப்போடுகிறார். ஆனால், முரளி கிருஷ்ணாவாக அவர் வரும் காட்சிகள் அவ்வளவு ஈர்ப்பாக இல்லை.
மற்ற கதாபாத்திரங்கள் பெரிதாக மனதில் பதியவில்லை. விஞ்ஞானியாக வரும் ஹர்ஷாலி மல்ஹோத்ரா அந்த வேடத்திற்குப் பொருத்தமாக இல்லை. ஒரு குழந்தையாகப் பார்த்தவரைத் திடீரென பெரிய விஞ்ஞானியாக ஏற்பது கடினமாக உள்ளது. சம்யுக்தா மேனன் மற்றும் வில்லனாக வரும் ஆதி ஆகியோரின் கதாபாத்திரங்கள் சரியாக வடிவமைக்கப்படவில்லை. திறமையான நடிகரான ஆதியை டம்மி வில்லனாக்கி வீணடித்திருக்கிறார்கள்.
இயக்கம் மற்றும் திரைக்கதை: லாஜிக் இல்லாத மேஜிக்
இயக்குநர் போயபட்டி ஸ்ரீனு, லாஜிக்கை பற்றித் துளியும் கவலைப்படாமல் முழுக்க முழுக்க ‘மாஸ்’ காட்சிகளை மட்டுமே நம்பி படத்தை எடுத்துள்ளார். முதல் பாதியில் வரும் இடைவேளைக் காட்சி (Interval Block) ரசிகர்களுக்கு விருந்தாக அமைகிறது. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் படம் மிகவும் மெதுவாக நகர்கிறது.
அறிவியல், தேசபக்தி, ஆன்மீகம் எனப் பல விஷயங்களைப் பேச நினைத்து, எதையுமே முழுமையாகச் சொல்லாமல் விட்டிருக்கிறார் இயக்குநர். விஞ்ஞானிகள் ஹேண்ட்பேக்கில் மருந்தை எடுத்துச் செல்வது, ராணுவ அதிகாரிகளே என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் விழிப்பது போன்ற காட்சிகள் சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன. அகண்டாவுக்கும் ஜனனிக்கும் இடையிலான செண்டிமெண்ட் காட்சிகள் இன்னும் அழுத்தமாக இருந்திருக்கலாம்.
தொழில்நுட்பம்: காது கிழியும் இசை
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் மற்றும் பலவீனம் தமனின் இசைதான். முதல் பாகத்தைப் போலவே இதிலும் பின்னணி இசை அதிர வைக்கிறது. சில காட்சிகளுக்கு இசை உயிர் கொடுத்தாலும், பல இடங்களில் சத்தம் காது கிழிகிறது. ஒளிப்பதிவு சிறப்பாக உள்ளது, குறிப்பாக இமயமலைக் காட்சிகள் கண்களுக்கு விருந்து. ஆனால், கிராபிக்ஸ் (VFX) காட்சிகள் பல இடங்களில் தரம் குறைவாக உள்ளன.
தீர்ப்பு
‘அகண்டா 2: தாண்டவம்’ – பாலய்யா ரசிகர்களுக்கான படம். லாஜிக் பார்க்காமல், காது கிழியும் சத்தத்தையும், பறந்து பறந்து அடிக்கும் சண்டைக் காட்சிகளையும் ரசிப்பவராக இருந்தால், இந்தப் படத்தை ஒருமுறை பார்க்கலாம். ஆனால், நல்ல கதையோ அல்லது யதார்த்தமான காட்சிகளையோ எதிர்பார்த்துச் சென்றால், தலைவலி நிச்சயம். பாலய்யாவின் உழைப்புக்காகவும், சில மாஸ் காட்சிகளுக்காகவும் மட்டுமே படத்தைப் பார்க்கலாம்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்: அகண்டா கர்ஜிக்கிறார்… ஆனால் கதைதான் காணவில்லை!
CINEMA SPICE RATING: ★★½ (2.5/5)
